Yokluğunda ölümü düşündüm
Gittiğinde kefenimi diktirdim
Önce gözlerimdeki Yıldızlar Söndü
Yavaş yavaş Kapandı gözLerim Hayata
Ve Ben öldüm..
Yoksun diye Öldüm
Gözyaşlarım dinmiyordu
Sana Susuzluğum Şiddetleniyordu
Kalbim İsyan ediyordu bana
Durdur nefesini
Yaşama onsuz..
Banada acı çektirme diyordu
O sonbahar günüydü yine
Sensizlik ve Kalbimin İsyanı
Dayanamadım
Kaldıramadım
Ve ben Öldüm
Sensizim Diye Öldüm
GeLme Artık Dünyama
Ben Öldüm
Yokluğunun acısıyla Gömüldüm
-------AmA------
Senin yoketmeyi başardığın Gibi
Bende varolmayı başardım..
Yeniden doğdum..
Şimdi sensizlik yok, acı yok, isyan yok
Ben varım sadece
YokLuğuna Yanan değiL
YokLuğunu Yakan ben..
Sana İnat
Yaşıyorum......