MEKTUP



Oglum İhsan!
Ana heyran nasılsan?
Ne haldasan?
Biz seni aramasah sormasah
Sen bizi ne arisan ne de sorisan
Sen ne hersiz bir evlatmişsan
Bemırad Olmiyasan
hahın kızinan gezisen dolaşisan
Edemisen anan mektup yazasan
Heç Allah'tan korhmisan bizi merakta bırahisan
Dünegin arkadaşın Hüsen gelmişti Ankara'dan
Getmişem sağlık haberin ondan almişam
Seni belediye otobozunda görmiş bir kıznan
Sözlüm diye bahsetmişsen o kızdan
Birde yüzüg tahmişsan barmağan
Niye oğlum sen anasız kalmişsan
sansahan evlenmağa kalhmişsan?
Hüsen'e dedim ki;
"Hüsen! Hele birez kızi anlat"
Dedi ki
" Ne anlatayım diyaza, ay parçası bemırad"
Gülende güller açi
Ağliyanda incinen mercan saçi
Bele güzel ne görülmiş ne duyulmiş
Hak teala öz nurundan yaratmiş.
İhsan!
Niye sen hırıf olmişsan
Böyükleren danışmadan evlenmağa kahmişsan
Kardaşındanda mi ibret almisan?
Getti bir tango kız getirdi
Ne kendisi rehet etti
Ne de bizi rehet ettirdi
Kız da kız olaydi üreğim yanmazdi
Ele zaif ele zaifti ki
Ayni Çırtik Eso'ya benzidi

Çırpi gibi bacaği
Emin ağanın ayağı gibi ayaği
Çamaşır tokacı gibi de elleri vardi
Ne ağlidi ağliyasan
Ne gülidi gülesen
Ne konuşmağımızı beğenidi
Ne pişırdığımızı yeyidi
Zıkkımın köküni yiyeydi
Herbişede kusur buludi
herbişeye yeni yeni adlar tahidi
Ben deyidim babakanuç
O deyidi " patlican ezmesi""
Ben deyidim lebeni
O deyidi " yoğurt çorbası"
Ben deyidim hılorik aşi
O deyidi "ekşili izmir köftesi"
Yoh! carut değil faraşmiş
Küçe değil sokahmiş
Hebene değil destiymiş
Havuca pırçikli demah ayipmiş
Ben bele konuşayim diye benden utanimiş.
Niye kendi yaptığından utanmidi
Gün evle olidi yatahtan kahidi
Benim elimden çaput
Onun elinden roman düşmidi
Gezmeye gidende de en öne o düşidi.
Birgün baban dükkanden geldi
hanımın kızi yerinden bile teprenmedi
Baban çoh ağrina getti
Bırahsam, alimallah saçini pırçigini yolacahti.
Ben ne şanssız bir kariymişam anam!
Kaynanaların zalim zamanında gelin olmişam
Gelinlerin zalim zamanında da kaynana olmişam
Kime ne etmişem ki bulmişam.
İhsan! sen sen olasan
Akli başında bir kız alasan
İster Diyarbekir'li olsun
İstersen yedi yabancidan olsun
Yeter ki helal süt emmiş bir kız olsun
İstiyem ki sonradan peşman olmiyasan
Kari kısmi ayakkabi değil ki sıhtimi çıharasan atasan
Namusumdur diyecahsan
Ömrübillah çekecahsan
İhsan! biliyem eyisen hoşsan
Herşeye çabuh kızisan
Kızanda da alalo gibi kabarisan
Oğlum! Asebi erkegin kahri çoh olur
Kahır çeken kari zor bulunur
Onun için kariların Hamuri sabırnan yoğrulmuştur.
Onlar hanımdır
Onlar hatundur
Onlar sultandır
Onların mekanı Cennet-i ala'dır
Onlar ışıhtır
Onlar nurdur
Onlar yüce Allah'ın erkeklere bir lütfudur.