dikkatlice korkmadan okuyun...........................
>>* Gerçek bir Hikaye!!!!!!!!!!!!!!!!
>> >
>> >Bu olay, Marmara Üniversitesi İngiliz Dili ve
>> >Edebiyati Bölümü'nü 1993
>> >yılında bitiren Dilek isimli bir kızın başından
>> >geçmiş.
>> >(Böyle anlatılıyor, soyadı yok) Dilek bir gün
>> >Okuldan çıkmış, durakta
>> >minibus bekliyomuş. Yalnız korkunç ya mur
>> >ya ıyormuş bu arada.
>> >Kızın önüne bir araba yanaşmış. İyi giyimli, temiz yüzlü bir >
>>genç, "yanlış anlamayın n'olur. Ben de yakın zamana kadar ö renciydim.
>Islanmayın, gelin ben sizi
>> >uygun bi yere kadar bırakayım" demiş. Dilek, başta
>> >biraz tereddüt etmiş ama çocu un iyi niyetine inanmış ve arabaya
>binmiş.Yolda sohbet filan etmişler.
>> >Hoslanmışlar birbirlerinden. Çocuk, lütfen izin verin sizi >
>>evinize bırakayım. Bakın ya mur da iyice hızlandı"
>> >demiş,Dilek kabul etmis tabii.
>> >Sohbet iyice koyulaşmış. Kızın evine gelmişler, bu arada telefon
>de iş tokuşu yapmayı da ihmal etmemişler. Dilek çok etkilenmiş çocuktan. O
>hafta her telefon çaldı ında yüre i hop etmiş, "Ay benimki mi arıyor?"
>diye telefona koşmuş. Ama arayan olmamış maalesef. Dilek
>> >Yüzünü kızartıp çocu u aramaya karar vermiş, "Belki numaramı
>kaybetmiştir,
>> >n'olucak ki ben arasam" deyip kandırmış kendini Telefonu
>a lamaklı bi kadın sesi açmış. Me er teyze, bizim çocu un annesiymiş ve
>hıçkıra
>hıçkıra,
>> >o lunun trafik kazasında öldü ünü söylemiş. Anlattıklarından >
>>Dilek anlamış ki, çocuk onu bıraktıktan 5 dakika sonra
>> >yapmış kazayı. "Keşke eve bırakmasaydı. Benim bunun
>> >sorumlusu" diyerek hemen kendini suçlamaya başlamış. Suçluluk
>> >duygusundan kurtulmak için
>> >teyzeden adresi almış, "En azından
>> >başsa lı ına gideyim bari" diye düşünmşü. Ziyaret
>> >a lamaklı ve de yaşlı
>> >geçmis. Ayrılma vakti geldi inde iyice havaya giren
>> >kız, "Bana o lunuzdan bi hatıra verir misiniz? Onu gerçekten çok
>sevmiştim" demiş.
>> >Bunun üzerine anne içeriye gitmiş, döndü ünde elinde çocu un kaza
>Günü üzerinde olan gömlek varmış. Üstelik de hala kanlar içindeymiş
>gömlek. Dilek çok kötü olmuş, gömle in niye saklandı ı! ve niye ona
>verildi i anlamsızlı ına ra men yine de kadını kıramayıp almış kanlı
>gömle i. Ama eve gelir gelmez ilk işi gömle i yıkayıp ütülemek olmuş.
>Bütün
>> >gece gömle e baka baka, a lamış. Sürekli de, "Onu ben öldürdüm,
>onu ben öldürdüm" diye tekrar ediyormuş kendi kendine. Artık a lamaktan
>bitap düştü ünde gömle i yastı ının altına koymuş ve yatmış. Sabah >
>>uyandı ında kendini daha iyi hissediyomuş. Ama yastı ı
>> >kaldırdı ında bir de görmüş ki gömlek yine kanlar içinde. >
>>İnanamamış bu duruma. "Herhalde dün o kafayla iyi
>> >yıkayamadım" diyerek yeniden yıkamış gömle i.
>> >Ama ertesi sabah da hiç bi de işiklik yokmuş
>> >gömlekte,
>> >yine kanlar içindeymiş. Bunun üzerine Dilek girdi i
>> >ruhsal çöküntünün de etkisiyle bir hocaya gitmeye karar vermiş.
>Çünkü başına
>> >gelen olayı mantıksal olarak bir türlü açıklayamıyormuş.
>Çevresinden edindi i bilgiyle de erli bir insan olan Rıza hocayı bulup
>olayı başından sonuna anlatmış.
>> >Rıza hoca uzun uzun dualar okuduktan sonra Dilek? e gömle i neyle
>Yıkadı ını sormuş.
>> >Dilek de tam iki kez deterjanla yıkadı ını, ilk başta
>> >Gömle in temizlendi ini fakat
>> >sabah tekrar kanlar içinde oldu unu a layarak
>> >anlatmış. Bunu duyanin Rıza
>> >hocanın gözleri faltaşı gibi açılmış ve ellerini
>> >Dile in kafasına dokundurarak sorunun çözümünü söylemiş : >
>>"A benim salak kızım, hiç normal deterjanla kan
>> >Lekesi çıkar mı?
>> >
>> >Hem renkli hem de renksiz çamaşırlarında ezberimelDeterJanı
>> >kullanmalısın!"
>> >
>> >
>> >
>> > hehehehehe...
>> >
>> > nasıl???
>> >
>> > Gıcık oldun de il mi?
>> >
>> > BEN DE OLMUŞTUM .
>> >