sizlerle paylaşmak istedim umarım begenirsiniz
SEVEN SEVİLEN
Bu kadar mıydı sevgin dedi kız
Delikanlı alaylı bir tavırla,
Ya ne sandın seni sevdiğimi mi?
Kız yıkılmıştı telefon başında
Bir şey söylemedi aglıyordu sessizce
Bir ara delikanlı kızın hıçkırıgını duydu
Aglıyorsun demek üzülme buda geçer
Yoksa ben bıraktım diye mi aglıyorsun ?
Olsun canım senin bıraktığını söyleriz.
Kız hıçkırıklar arasında çıkan sesiyle,
Bardagı taşıran son bu söze dayanamadı:
Anlamadın mı ki sersem sana ve senin acınacak haline aglıyorum
Oysa bunları söylerken SEVİYORDU,
Daha öncede SEVMİŞTİ ve SEVECEKTİ
Ama yapılacak birşey yoktu
Bu sözlerin karşısında direnen gururu vardı.
Bir tarafta gurur bir tarafta sevgi,
Ve sonunda sevgi terazisi agır bastı.
Delikanlı telefonu kapatırken soguk bir"ELVEDA"
Genç kız ise son defa gururunu ayaklar altına alarak,
Hıçkırık sesi ile "SENİ SEVİYORUM"dedi.
TeLefonu kapatınca delikanlı düşündü.
Ne diye yapmıştı oysa o da SEVİYORDU
Ve kıza sevdigini itiraf etmek için tekrar aradı
Fakat geç kalmıştı
Telefon cevap vermeyince kızın evine gitti.
kalabalıktı evin önü,
İçeriden her tarafı kana bulanmış bir ceset cıktı.
Delikanlı yıkıldı gözyaşlarını tutamadı.
"ELVEDA"demişti uyanmasa da duymasa da genç kız
Bir ara gözlerine kızın elindeki buruşmuş kagit parçası ilişti.
Buglanmış gözlerini sildi ve okudu,
Şöyle diyordu GENÇ KIZ;
"TÜM SEVENLERE SEVİLENLERE İBRET OLSUN,
SÖZÜMÜ TUTAMADIM
SENİ UNUTAMADIM...!"