Kalbimin sıcaklığında, kanımın ılıklığında duygu yüklü sesini her zaman hatırladığım dostum merhaba. Çamurlu yollardan, kardelenli dağlardan yürek dolusu selamlar. Aşkın boğazlandığı, sevdanın talan edildiği ve dostluğun karaborsaya düştüğü şu koskoca çöplükte, yüreklerin yağmalandığına tanık oldukça daha da insanlaşıyorsun içimde. Her yanımız bir çıkmaz, her yanımız bir tufan olsa da, aldığımız her nefes bir parça umut bırakmalı yüreğimizin kuytusuna. Bütün iğrençliklere, bütün soysuzluklara ve bozgunlara rağmen insanlığımızın en kutsal yanını, çirkefin rüzgarında savurmadan ayakta kalmak, yaşadığımız dönemde inatçı bir inanç istiyor. İnançlar ise ancak umutla beslenir. Fiyasko aşkların, çantada keklik görülen yüreklerin, çırpınan didinen ama sevdasında bir arpa boyu yol gidemeyen yüreklerin o dramlarına tanık oldukça, belki de hüznü daha çok yakıştırıyorum kendimize. Zaten hüzün bize, biz de hüzne yakışırız. Yeter ki onu umut ederek, yani insanca yaşayalım.

Ne aşk, ne sevgi, ne de para, en büyük kazanç haklılıktır. Yani en güzel değerleri hakederek kazanmak, kazançların en güzeli ve en onurlusudur. Haksızca kazanılan herşey, hayatın sahnesinde hükümsüzdür. Acıyı, sancıyı, ayrılığı ve yalnızlığı göze almadan elde edilen bütün değerler aslında değerini en baştan yitirmiştir. Çırılçıplak ruhlarının üzerini örtecek en soylu sevdalara burun kıvıranlar, öfkemizi değil, ancak merhametimizi hakederler. Kendi rüyalarında yaşayanlar, başkalarının kabuslarını göremezler. Sevmeye cesaret edemezler. Yalnız kalmayı ve duvarlarla sohbet etmeyi beceremezler. İşte yüreklilerle yüreksizlerin farkı belki de burada.

TIP DÜNYASINA GÖRE BELLİ BİR AĞIRLIĞI OLAN KALP DENEN ET PARÇASINI YÜREK YAPMAK, HER ŞEYDEN ÖNCE İNSANİ BİR CÜRET İSTEMEZ Mİ..?