 --->: Gün Batımına Dek
1.BÖLÜM
Onunla üniversite okurken tanışmıştık. Üniversitede hocamdı. Okulun ilk günüydü. Bambaşka bir şehirdeydim, kimseyi tanımıyordum. Üstelik evden ilk ayrılışımdı. Evdekilerle anlaşamasam da evi seviyordum. Aslında şimdi düşündüğümde hiç sevmediğimi anlıyorum. Ama ben orada büyümüştüm, kendimi sevmek zorundaymışım gibi hissettiğimi anlıyorum şimdilerde düşündüğümde. Okulda ürkek ürkek etrafıma bakınıyordum. Asıl sorunum sınıfı bulamamdı. Heyecandan her şeyi karıştırmıştım. Apayrı bir dünyada gibi hissediyordum kendimi. Kaybolmuştum.
İlk önce o fark etti beni. Yanıma yaklaşıp “bir sorun mu var “ diye sormuştu. Bense çekingence başımı sallamış “evet sınıfımı bulamadım” demiştim. O an da başımı kaldırmış ve hala beni büyüleyen gözlerle karşılaşmıştım. O da bana bakıyor ve gülümsüyordu. “ hangi bölümdesin “dedi o mest eden sesiyle. “arkeolojideyim “ dedim. o muhteşem gülümsemesini takınıp “anlaşılan benim sınıfıma gidiyorsun “ dedi. Ve beraber sınıfa gittik. Ve ben en öne oturdum. Bütün ders boyunca gözlerini benden ayırmadan dersi anlattı. O kadar güzel gözleri vardı ki. Hala büyüler o gözler bana bakınca…
Sınıfımız fazla kalabalık değildi. Alttan alan da yoktu. Derslerin çoğuna da o giriyordu zaten. Bana bakışları iki ay kadar belki de daha fazla sürmüştü. Bense için için ona âşık olmuş deliler gibi sevmeye başlamıştım. Bana her bakışında eriyordum âdete. Birbirimize bakışımızı ama en çok benim gözlerimde okunan aşkı arkadaşlarım fark etmişlerdi. Ve “ sen onu seviyorsun o da seni seviyor neden duruyorsun git konuş” diyerek baskı yapıyorlardı. Ben de hem o baskılardan kurtulmak hem de kalbimde büyüyen duygu yoğunluğundan gitmiştim yanına.
Beni uzun uzun dinlemiş ama asla gibi çok büyük bir cümleyle reddetmişti. İşte o zaman dünyam ilk defa başıma yıkılmıştı. Nereden bilebilirdim ki onun gelecek iyi ve kötü günlerin başlangıcı olacağını. Okulu dersleri her şeyi asmaya sadece ama sadece deniz kıyısında gezmeye başlamıştım. Derdimi sadece denizle paylaşıyor sadece deniz kıyısında ağlıyordum. Mutsuzdum. Ama o da en az benim kadar mutsuzdu. Derslerde hep benim yolumu gözlüyormuş öyle diyorlardı.
Bir gün arkadaşlarım beni zorla okula getirmişlerdi. Sınıfa girdiğimde sürpriz bir parti olduğu belliydi. Zaten son zamanlarda sulu göz olup çıkmıştım. Partiyi görünce de ağlamaya başladım. Ama esas sürpriz daha sonraydı. Bir süre beraber eğlendikten sonra arkadaşlarım çıktılar ve on dakika kadar yalnız kaldım sınıfta. Ne yalan söyleyeyim onun sandalyesine oturup kokusunu duymak hoşuma gitmişti. On dakika sonra o girdi içeriye. Kesin bir dille geri çevrilmiş olduğumdan resmi olmalıydım. Öyle de oldum. Ama o muhteşem gülümsemesiyle yanıma geliyordu. Yanımda durdu ve diz çöktü. Şaşırmıştım ve “ hocam ne yapıyorsunuz kalkın lütfen “dedim. O ise “ seni seviyorum “dedi. O an da o kadar çok mutlu olmuştum ki bu gün bile o mutluluğumu kelimelere dökemem. Tek yapabildiğim boynuna sarılmak ve onu öpücüklere boğmaktı.
O günden sonra hiç ayrılmadık işte. O gün o partiden sonra uzun uzun dolaştık.
___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen buraya tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır... "Bence Dünyanin Yedi Harikasi : 1) görmek 2) duymak 3) dokunmak 4) tatmak 5) hissetmek 6) gülmek 7) ve sevmek... Görmekten, duymaktan, dokunmaktan, tatmaktan, hissetmekten, gülmekten ve sevmekten mahrum olmayacaginiz bir yasam dilerim... |