02-13-2007, 10:10 PM
|
#2 (permalink)
|
|
Görev Alma Vakti
|
--->: Hiçbir Numarası Olmayan Adam
macera no 2: davullar kimin için çalıyor???

küçük hamam böceğimiz mal gibi durmak suretiynen düşünmekteydi: "benim adım madem hamamböceği, niye hamamda değilim?". ozaman anladıki küçük hamam böceği bu dünya karmaşa, anlamsızlık ve kargaşa içerisinde idi. buna acil çözüm bulmalıydı. zirâ bu dünyayı ondan başkası düzeltemezdi. kafasında tüm planı kurmuştuki üzerine inen terlikle Hâk'kın rahmetine kavuştu...

o sırada yan evde hbnoa oturmuş elindeki kaşığa bakmakta idi. kaşık gerçekten çok önemli birşeydi. ne bilgisayar, ne uzay mekiği, ne o ne bu, gelmiş geçmiş en büyük icat kaşıktı. çocukluğunda "süper kaşık" adında bir süper kahramanla bile tanışmıştı. kimse görmemişti ondan başka "süper kaşık" ı ama onun varlığına sonuna kadar inanıyordu. neyse kaşık süper birşeydi. sadece o bunun farkında olamazdı ya, elbet tüm insanlık hbnoa gibi düşünüyor olmalıydı. bu durumu kullanmalıyım diye düşündü hbnoa. insanların kaşığa olan hayranlığını kullanaraktan parayı bulmayı düşünebilecek kadar zeki ve yaratıcıydı nede olsa.

nasıl yapacam diye düşünürken kafasının üstünde ışıl ışıl ampül beliriverdi. o ampül kendiliğinden yanmıyordu, elektrik gerekli idi. beyni bir makina gibi işledi, bir hafta önce kapıda bulduğu küçük ve titrek elektrik faturası geldi aklına. evet evet bugün faturanın son günüydü. faturayı yatırması için 1 km. yol alması gerekiyordu. şimdi çıksa 3 saate koşaraktan yolu katedebilir geriye kalan 5 dakikadada faturayı yatırabilirdi. hemen fırladı 3 saat bile olmadan 2 saat 53 dakida 21 saniyede vezneye varmıştıki faturayı almayı unuttuğunu farketti. "süper kaşık" ın pelerinini savura savura faturayla çıkıp geleceğini umud ederek bekledi bir müddet, ama "süper kaşık" gelmedi. artık çok geçti, faturayı yatırmak için yarın aynı yolu katedmesei gerekiyordu. ağır ağır evin yolunu tuttu...

az gitti uz gitti, tamı tamına 600 metre yol gittiki yorulup kendini banka attı. hava kararmış yıldızlar gözükmekteydi. eve gidecek takati kalmamıştı artık. tam 1600 metre yol almıştı bugün. banka kıvrılıp bir yandan yıldızları seyredip bir yandanda bu kaşıkların aslında kalleş ve şerrefsiz olduğunu düşünerek uykuya daldı. o kaşıkları tüm dünyadaki herşeyden üstün görürken ve yüceltmek isterken, onlar arkasından bir faturayı bile getirmemişlerdi. uykusunda "süper kaşık" ı dövdüğünü gördü. yolda karşısına çıksa bukadar yorgun olmasına karşın yinede dövebilirdi...
bu doyurucu maceranın sonu...
...kaşık değilim ben, bırakmam yarı yolda hbnoa'yı. demem o ki; devam edende...
Anarko
-Aralık 2006-
|
|
|