Sensizlik ölümüne sessizlik.




Kara kaplı zift olmuş sigara dumanı eşliğinde satır satır dökülür lime lime sözler dudaklardan geceye. Önümde diz çökmüş kâinat ve ayaklarına kapanmışken ben yani kainat ve ben sana yalvarırken, suskunluğun nedeni anlaşılmaz. Dur durak bilmez yakarışlar içindedir oysa sanat. Kaleme alınan her söz gerçeği yansıtmasa da belki de tam manasıyla anlatılmaz acılar yüklediğin enkaz. Kifayet denilen şey aslında kifayetsizliğin anlatımında gizli olan ve bir tür kelime oyununun yansıması değil midir? Ve ben hep kifayetsizlikte kalmanın alışkanlığında yani yaşamın oynadığı bir oyunda gelmemiş miyim bu anlamsızlığa.
Durmadan devrik cümlelerle anlatmaya çalıştığım acılarım. Oysa anlatmaya çalıştığım devrik bir ruhun eseri. Şah - mat çıkarların döngüsünde dönüp durulan dayanılması güç bir akıl oyunu. (ki ben iyi bir oyuncu hiç olmadım. Tek isteğim belki iyi bir ressam olmak ve resmetmekti yüzünü)
Bilmece içinde yaşam, yaşam içinde bizler bilmecenin kara karelerini oluşturmakta ve hep bizden önce gelen boşlukların doldurulmasını beklerken bulmuşuz kendimizi bu dipsiz dehliz içinde.
Soğuk iklim içinde ısıtmaya çalıştığımız sevdanın hayaliyle, Parmaklarımız sıcak objelerin kıyısında. Çay kıvamında, tadımlık bir demli koku. Buharlaşmış camların ardı sıra buğulanmış gözlerle baktığımız rengi soluk bir resim içinde daldığımız esrarlı hayalleri, içimizde yaşattığı depremlerin döngüsü. “Çıkmaz sokaklar çatışması” kök salan içimizdeki karmaşıklığın tam manasıyla kelimelere yansıması ve cümlelerde anlam kazanması.
Zamansız yaprak dökümü ortasında kalakalmış yaşam döngüsünün derbeder ettiği hayat. Pas tutmuş parmaklıkları kemirircesine dilimizde zifti sigaranın. Düşüncelerin istilası beynimizde umut kıvılcımından zerre kalmayıncaya dek karamsarlık. Sessiz sokakların adımlanmasıyla devam eden ürpertici bir yalnızlık eşliğinde farkına vardığımız yorgunluk. Travmalar içinde katar katar giden şehrin yalnızlığı içinde bulduğumuz bedenimiz. Anlam kazandırma çalışması gördüklerimize. Birden bire beliren aydınlık.
Sensizlik ölümüne sessizlik. Sensizlik ölümüne sessizlik. Sensizlik ölümüne sessizlik.

aLıntı

Sessiz sokakların adımlanmasıyla devam eden ürpertici bir yalnızlık eşliğinde farkına vardığımız yorgunluk. Travmalar içinde katar katar giden şehrin yalnızlığı içinde bulduğumuz bedenimiz. Anlam kazandırma çalışması gördüklerimize. Birden bire beliren aydınlık.
Sensizlik ölümüne sessizlik...

Yüreğine sağlık bu da çok güzeldi teşekkürler;)

___________________________________________________________________________