___________________________________________________________________________

insan sevdiği zaman git demek kolay olmuyor işte o zaman git(me) diyor
teşekkürler paylaşım için

___________________________________________________________________________

Sana Seni Yazıyorum
Güneşin başka iklimleri aydınlatmaya,başka gönülleri ısıtmaya gittiği şu saatlerde kağıdı,kalemi elime alıp,seninle dertleşmek,yalnızca sana yazmak ve yalnızca seni özlemek geliyor içimden.Sana yazmak.''Sana seni Yazmak''
Seni ve yüreğimde anlam bulan duyguları...Sana ait yüreğimin derinliklerinden kopup gelen artçı şokları anlatmak ve toprağı alnından öperken yağmur taneleri,tüm banliğimle sana yağmak istiyorum...

Bu gece dudaklarımdan dökülen her kelimede sen varsın ve yine sen varsın yarım kalan sevdamın eksik taraflarında.Bomboş ve sessiz kaldırımlarda yürürken seni haykırıyorum sensizliğin inadına! Bu sensizlik gecesinde sevdamın en ücra köşelerine seni yazıyorum.

Bu gece gene yağmur yağıyor.Yağmur yağıyor gönlümün sensizlikle yanan her yerine.Yağsın,yağsın ki saklasın sensizliğimde döktüğüm gözyaşlarımı!Ve yine saklasın sensiz geçen bomboş hayatı...

İşte seni haykırıyorum sensizliğe alışamamış yüreğime,işte seni yazıyorum!!!
Bu gece gene yağmur yağıyor.Senyoksun oysa biliyorum ve üşüyorum sensiz kaldığım saatlerde. Gözyaşlarımı efkarıma kattım bu gece. Sevdamı,umudumu ve seni kızgın bir sel gibi kalbime akıttım.

Bu gece yağmurla beraber gözyaşlarım yağıyor ve ismini yazıyor sensizliğin acısı ile kıvranan kaldırımlara.Süzülen her damlada sen vardın ve yine sen vardın gecenin en karanlık anında. o,doya doya bakamadığım gözlerin,gözlerimin içine bir kez daha değseydi ve tebessümünden bir gül açsaydı yanaklarında,yetmez miydi? Bir bakışın bir ömüre değmez miydi?
İsmini kazıdığım kaldırımlara sanki sen yağıyorsun yağmurla birlikte ve sevgin yağıyor yüreğime...Yalnız ve bomboş odamda sen varsın hala.Hala sensizliğim duruyor yanı başımda...

Bu gece gözyaşlarım yağıyor sensizliğimle birlikte kaldırımlara.Seni arıyorum,erimekteyim...Karanlık geceye inat ay gökyüzünde...

Ve gökyüzü yüreğimde..........

___________________________________________________________________________

merhaba...bu sana yazdığım ilk mektup ve belki de son kimbilir...Öyle bir andi ki o an inan anlatmaya kelimeler yetmiyor..O günde benim için sıradan bir gündü...Ta ki seni görünceye kadar...sen baktın ben aşık oldum,sen güldün ve ben yine AŞIK oldum.Artık herşeyim sen olmyştun herşey sen...senin gözlerin,senin bakışların,senin duruşun,sen...ben yoktum artık sen vardın sen olacaksın...sadece SEN!belkide bu yüzden en ufak bişeyde kırıldım,yıprandım...Herşşey o bana bakışından sonra olmuştu...Tek amacım seni görmekti,tek amacım sen olmuştun...yaşamasevincimdin bir anlamda beni yaşama bağlayan tek sebeptin...SENİ SENİNLE YAŞAMAYI ÇOK İSTEMİŞTİM AMA OLSUN BEN SENSİZ DE OLSA SENİ YAŞIYORUM!!!Ne pahasına olursa olsun karşılıksızda olsa ben bi beklentim umudum olmadan seni sevmekten vazgeçmeyeceğim...çünkü ben bu sevgiyle varım,senle varım sen yoksan bende yokum yokum!...SEN...sen benim herşeyim,yüreğim,nefesim,yaşama sevincim,yaşama sebebim...HERŞEYİMSİN!sensiz bir anı düşünmek,sensiz bu kalbin atması,bu bedenin yaşaması,nefes alması İMKANSIZ...sen bunu anlamasanda bu yürek böyle yaşıyor.BU beden ancak senin varlığını bildiği sürece ayakta duruyor...sen hayatıma girdiğinde gülmeyi öğrendim ben yaşamı sevdim ben...şimdi ağlıyorum ama bu sen olmadığın için değil sadece imkansız olduğun için ama olsun dedimya ben seni ne pahasına olursa olsun seviyorum ağlamak nedirki...Hele senin aşkından ağlıyorsam bu bana verilen en güzel hediyedir...KALBİM...o senden başka kimseyi almıyor içine,senden başka hiçbirşeyi istemiyor... Sadece seni sevmek,seni yaşamak,senin için atmak istiyor...seni görmek,sana bakmak,seni duymak..kalbimin istediği dilediği tek şey sensin SEN!...Hayatım seni görünce seni duyunca anlamlı,değerli..eğer sen varsan bende varım,eğer sen yoksan bende yokum...senin için senin aşkın için herşeyi yapmaya herşeyi göze almaya varım ben...seni nefesim kadar hayatım kadar seviyorum ben...sen bunları bilmesende,anlayamasanda...seni SEVDİM,SEVİYORUM,SEVECEĞİM KENDİNE ÇOK İYİ BAK AŞKIM...OLURMU UNUTMA EN VARSAN BEN VARIM!!!SENİ SEVİYORUM

___________________________________________________________________________

VAZGEÇİLMEZİMDİN

Hayat o kadar zordu ki… Hiçbir şey benim istediğim gibi olmuyordu. Sürekli yağmur yüklü bulutlar gibi ağlamak istiyordum. En yüksek, en soğuk dağlara çıkmak, boğazım ağrıyıncaya kadar çığlık atmak istiyordum… Kimse beni anlamıyordu. Avcı görmüş ceylan misali herkesten kaçmak, çok uzaklara gitmek… Kuşlar kadar özgür olmak istiyordum. Ama her adımımda bir engel çıkıyordu. Bir şeyler beni alıkoyuyordu. Kimseyi sevemiyor, kimseyle konuşamıyor, kimseye derdimi anlatamıyordum. Hayattan bıkmıştım, uçmaktan yorulmuş kuşlar gibi… Yorgundum, sırtımdaki bu ağır yükü taşıyamıyordum artık. Henüz yaşım çok gençti ama kendimi yaşlı bir ihtiyar gibi hissediyordum. Tam her şeyi geride bırakıp gidecekken sen çıktın karşıma, seni tanıdım, her şeyim oldun. Vazgeçilmezimdin sen benim. Canımın bir parçası olmuştun artık. Seni, uğrunda ölebileceğim kadar çok seviyordum. Yaşamam için tek neden sendin. Beni hayata bağlayan tek şeydin sen. Sen trilyonlar verseler bile değişmeyeceğim tek insandın. Tek varlığımdın benim. Ne olurdu beni bırakıp gitmeseydin? Ne olurdu beni bu çekilmez hayatın eline rehine olarak bırakıp gitmeseydin? Ne vardı sanki? Ne vardı sanki ölecek? Bunların hepsi bir şakadan ibaret olsa keşke. Keşke şimdi kapı çalsa, ben koşar adımlarla “belki o gelmiştir” düşüncesiyle kapıyı açtığımda karşımda olsan. Sıkı sıkı sarılsam sana. Öpsem doya doya. Bir tanem desem yine. Bir kez daha beraber oturabilsek. Bir kez daha beraber uyuyabilsek. Keşke gelsen…

Hadi hayatımın anlamı, gel artık. Beklemekten usandım ben. Hadi gel de kurtar beni hayatın elinden. Hadi gel, gel artık. Gel de sevindir beni. Resminle uyuyor, resminle konuşuyor, resmini öpüyorum. Ben resmini istemiyorum. Ben seni istiyorum. Ben hayatımın anlamını, tek varlığımı istiyorum. Ne olur gel artık. Gel de şu gönlümü sevindir. Harap düştü bu yürek, mecalsiz artık, bu yürek artık dayanamıyor. Gel, aşkınla yanıp kavrulan yüreğimin acısını dindir. Geri dön ne olur. Şaka olduğunu söyle. Rüyalarda buluşuyoruz seninle her gece. Ben rüyaları istemiyorum, ben seni istiyorum…

GİTMESEYDİN OLMAZ MIYDI ?...

___________________________________________________________________________

İMKÂNSIZ AŞK

Çok sevmiştim seni. Ama senin bundan haberin yoktu. Sürekli seni seyrediyordum ama sen bilmiyordun. Kardeşim diyordun hep. Ben sana ne kadar abi desemde abim değildin aslında. Ne bileyim farklı bir şekildeydi işte… Çok sevmiştim seni ama senin haberin yoktu. Kim bilir belki anlamıştın seni sevdiğimi, benim haberim yoktu.

Seni gördüğüm zaman akan sular bile dururdu. Gözüm hiçbir şey görmezdi. Uzun uzun konuşurduk seninle. Sevdiğin biri yoktu, öyle demiştin bana. Belki vardı da bana söylemek istememiştin. Ama yine de bir kurt kemiriyordu içimi. Ya sevdiğin biri varsa? İçimde bir umut besliyordum hep. Belki sevdiği biri yoktur diyordum. Kendimce kendimi kandırıyordum. Biliyordum, imkânsız bir aşktı bu. Ama ne yapayım hükmedemiyordum kalbime. Beynime ne kadar da söz geçirsem de kalbim anlamıyordu seni sevmediğimi. Söz geçiremiyordum bir türlü. Kalbim anlamıyordu seni sevmediğimi…

Söz geçiremiyordum bir türlü. Bana bakan gözlerin beni büyülüyordu. Vaktin durmasını istiyordum seninleyken. Ama hep bir korku vardı içimde. Ya sevdiğin biri olduğunu söylersen? Ama bir umut vardı içimde. Gülüşün bambaşkaydı. Sen güldüğünde bende gülerdim. Sen benim yaşama gayem, yaşam kaynağım, birtanemdin… Gülüşün beni benden alır başka diyarlara götürürdü. Gülüşünde kendimi bulurdum. Kalbim heyecanla atardı seninle konuşurken. Bir yanlış yaparsam diye çok korkardım.

Çok sevmiştim seni ama sen bilmiyordun. Hani ilk aşklar unutulmaz derler ya, ilk aşkımdın unutamadım. Belki de ilk defa onun karşısında titremişsindir, ilk defa ona aşkım demişsindir, ilk defa onun elinden tutmuşsundur, ilk defa onunlayken üşüdüğünü hissetmemişsindir. İşte, ilklerin hepsini onunla yaşandığı için ilk aşklar unutulmazmış. Sen benim ilkimsin. Ben ilklerin hepsini seninle yaşamıştım birtanem. Ama ben senin için sıradan birisiydim, biliyordum. O gece olmuştu her şey, o gece bitmişti. Çok farklıydın sen. Hiç gülmüyordun. Bana bakan gözlerin suçlu gibi bakıyordu bana. Sanki bir şeyler anlatmak istiyordun. Sana bir şey açıklamam lazım, daha fazla içimde tutamıyorum demiştin. Ama söz ver ağlamak, kırılmak yok demiştin. Tamam söz hadi anlat demiştim.Ve sen bir daha benim olmamak üzere gitmiştin. Sevgilin varmış, ben üzülmeyeyim diye söylememiştin. Peki o zaman cevap ver, neden daha önce söylememiştin? Neden daha önce açıklamamıştın? Belki beni düşünmüştün, üzülmemi istememiştin. Ama daha çok üzmüştün beni. Biliyordum, hiçbir şeyini hak etmemiştim senin. Ama ne yapayım sevmiştim bir kere. Hem de çok sevmiştim… Sen gitmiştin ama beni de götürmüştün sanki. Kalbimin en büyük parçasını yanında götürmüştün. Yalnız, yapayalnız bırakmıştın beni. Hayatta hiçbir şey benim istediğim gibi olmamıştı, sen olmamıştın. En çok istediğim şeyleri birer birer kaybediyordum. Beni teselli eden tek şey vardı; o da senin mutlu olduğunu bilmekti. Sen mutluydun, mutluydu benim diğer yarım. Sen isteseydin canımı verirdim sana. Senin uğrunda ölene kadar bu ömrü tüketirdim ben. Ama sen beni hiç sevmemiştin. Evlenmiştin o kızla. Beni tamamen bırakmıştın. Ama mutlu olamamıştın. Beni sevdiğini geçte olsa anlamıştın. Bana gelmiştin, ama bulamamıştın. Uzunca bir mektup yazmıştın bana. Pişmanım, seni çok seviyormuşum, benimle evlenir misin diye yazmıştın.

Çok geçti artık. Bulamazsın ki beni. Mezardan kalkıp seninle evlenemem ya… Keşke bunları daha önce bilseydim. Çok farklı olurdu her şey. Keşke mezardan önce bilseydim… Şimdi bana yapacağın tek şey; mezarımı ziyaret etmek…

ARTIK ÇOK GEÇ…

___________________________________________________________________________

sen...uğruna HERŞEYDEN VAZGEÇEBİLECEĞİM,VAZGEÇTİĞİM sen...seni öyle sevdimki yarim öylesine sevdimki anlatmaya kelimeler yetmiyor...karşılıksıdı bu sevgim bilirdim ama olsun ben seni SEVDİM...bigün bakışlarını farkettim olamaz dedim önce inanamadım...ama sonra yine yine...güvendim bakışlarına o güzel gözlerine ve kendimi sana daha fazla bağladım...daha fazla bu aşka kaptırdım...hıh!ne kadar aptalmışım meğer...ne de çabuk kanmışım...küçücük bişeye nasılda umut bağlamışım...ama anla beni ben bi sevendim ve gözüm senden senin aşkından başka hiçbişeyi görmüyordu...sen...uğruna CANIMA KASTETTİĞİM sen...sen beni hiç sevmedin...sevgimi göremedin ve en önemlisi inanmadın...dedimya senin için neler yaptım yaparım...seni öyle sevdimki sen benim hayatım ,nefesim,herseyimdin,herşeyimsin...seni hala çok seviyorum...bu aşk uğruna ne bedel varsa ödemeye hazırım...senin yokluğun olmasında...gerisi vurmaz bana...seni ölesiye seviyorum yarim...sen anlamasanda,inanmasanda seni ölesiye seviyorum...

___________________________________________________________________________

___________________________________________________________________________

Sana Söyliyeceklerimi Susturdum


Sana Söyliyeceklerimi Susturdum
Sonbaharda Aqaçların Yapraklarını Döktüqü Gibi
Döktüm Dilimdeki Sözcükleri
Hepsi Bir Haykırıs Hepsi Bir Yakarıstı
Sen Anlamadın....

Artık
Geride Bırakıyorum Sana Ait Olanları
Kelimeri Ve $arkıları Baskası için Söylenmek Üzere
Raflara Kaldırıyorum
Senin içinde Geçtiqin Bir Sözcük Bile Olmayacak Artık

Sana Dair Olanları Söküyorum Tek Tek
En Zorda insanın Geçmisini
Ve Anılarını Sökmesiymis
Anlıyorum

Hep Pesinden Gelecek Bir Geçmis De istemiyorum
Artık Geçmisimi De Bırakıyorum Arkamda
Geriye Bakıp Daha Çok Hatırlamak
Ve Üzülmek istemiyorum

Unutuyorum Desem Yalan
Unutmuyorum $imdilik
Sadece Alısıyorum
Alısmak Unutmanın Baslanqıcıymıs
Önce Alısırsın Sonrada Unutursun
Unuttuqunda Da Geri Dönmezsin
Bakmazsın Bile

$imdi
Söylediqim Sözleri De Geri Alıyorum
Siliyorum Birer Birer Bütün Yazdıklarımı
Karalıyorum Adımın Yanına Yazdıqım Adını

Senle Yaptıqım
Doqrularımı Ve Yanlıslıklarımı Ayıklıyorum
Yanlısları Koyuyorum Bir Köseye
Doqrular Zaten Benim Doqrularım

Bu Askın Bütün Hesabını Kapatıyorum
Bize Dair Hiç Bir $ey Yok Artık
Ne Sen Ne Ben Artık Bir $ey Söylemeyeceqiz
Söylesende Ben Duymayacaqım

Sözcükler Anlamını Yitirdi Artık
Sana Dair Söylenecek Bütün Sözleri Tükettim
Kelimeler Dilsiz Artık
Lal Ettim Dilimi
Sana Bir $ey Söylemiyorum...

___________________________________________________________________________

Kalabalık bir caddenin ortasında duruyordu çocuk
Açtı... Hem de çok aç.
Kimse görmüyordu sanki onu, kimse fark etmiyordu. Yalvarırcasına baktı insanların gözlerine.
Ama onun gözleri kimse için önem arz etmiyordu. Kimse görmüyordu.
Olduğu yere çöktü, ağladı, ağladı, ağladı... Yüreğinin taaaa derinliklerinden almaya çalıştı nefesi. Sanki onu boğmak için uğraşıyordu hıçkırıklar. Kendini ve hayatı paralarcasına ağladı.
O da neydi?
Bir den dünya kızıla büründü gözlerinde. Bir ışık tabakası ve tam içinden bir Melek beliriverdi...
''Ağlama çocuk ağlama. Birazdan Rab-bin dindirecek açlığını... Melekler duydu, cinler duydu, Allah duydu sesini. Ağlama, bitiyor acıların''
Meleğe baktı çocuk, sustu. Kırık camlar birleştirmeye çalışırcasına, birleştirmeye çalıştı kelimeleri. ... Konuştu.
Ben açlığıma değil,
Tok olduklarını zannedip, gönüllerini açlık sefaletine zincirleyen, Ellerinde var olan en değerli hazineyi, (insanlığı) kuruşlara tercih eden; Zavallı insanlara, bize ağlıyorum.
Ekmekten önce biz onu yitirdik. Eğer ruhumuz törpülenmeyip, En değerli etkenlerimizin yerine taş koymasaydık; Ben şimdi aç olmazdım...
Kalpler taş.
Gönüller taş.
Yürekler taş.
Ve nitekim taş yığıntıları arasında yitirdik beynimizi. Düşünce ve ibadetlerimiz bile taş...
Ben bunlara ağlıyorum.
Sen fazla durma ey melek buralar da...
Şimdi gelip kafana değmesin bir taş...
Sonra melekler de taş olmuş derler...

___________________________________________________________________________