04-03-2007, 01:01 PM
|
#1 (permalink) |
|
Görev Alma Vakti
   |
KeŞke DoĞmasaydim Anne
Elİmde Olmadan Bİr GÖnÜl Eyledİm
Onuda Senİn Gİbİ Çok Sevdİm Anne Senden Bİr ParÇa OlduĞum Gİbİ Onuda Kendİmden Bİr ParÇa Bİldİm Anne Ona Hayatim Tek VarliĞim Dedİm Bak Şİmdİ Terk Edİldİm Son Ümİdİm Meyhane SeÇtİm Ne Olur Af Et Benİ Anne Ben DoĞarken Mİ GÜnahkar Yaratildim Neden BÜtÜn Dertler Benİ Bulur Anne YaŞamak GÜzel Olsaydi DoĞarken AĞlamazdim Kizma Ne Olur KeŞke DoĞmasaydim Anne Ben İstemezdİm Bu Hale Gelmeyİ Sana Layik Olamadim Anne YÜzÜme Bakip AĞlama Ne Olur Senİn SuÇun DeĞİl Bu Anne |
|
    |
|
alone_prince Kullanıcısına Teşekkür Edenler: |
xgul_gulx (04-03-2007)
|
|
04-03-2007, 01:11 PM
|
#2 (permalink) |
|
Görev Alma Vakti
|
seni son defa görecek
Bir çocuğum adını heceliyorum,
Kağıtlara adını dolduruyorum, Bir vurgun yaşadım ama Gene de ayakta durmaya çalışıyorum... Bu mekan neresi? Terketmekte neyin nesi, Unutturdun bana her şeyi, Tanımıyorum kimseyi, Bak gene elimi uzattım sana, Nefes alamıyorum anla, Aşkınlayım bekliyorum yana yana, Ölecek yoksa,gel sahip çık şu cana... Tenin tenime değdiğinde can gelecek, Sen gelmezsen, Azrail'e can verecek, Bu kalp seni dursa da sevecek, Gel son defa olsun Belki de bu gözler seni son defa görecek |
|
|
|
|
alone_prince Kullanıcısına Teşekkür Edenler: |
xgul_gulx (04-03-2007)
|
|
04-03-2007, 05:28 PM
|
#5 (permalink) |
|
Görev Alma Vakti
|
Akip Gitti Zaman Yokluğunla...
Sen gittiğinden beri gülmedi hiç yüzüm...Unuttu sevinmeyi!Gülümseyişleri de...Unutmadığım tek şey oldu yokluğun...Her yeni doğan sensiz günle,her yeni başlayan sessiz geceyle yeniden var olan...Karamsar bulutlar,tükenmez umutsuzluklar sardı yüreğimi...Bitmeyen özlemler,senle dolu bitmek bilmeyen kederler....Zor...İnan ki çok zor geldi bana yokluğun...Kapkaranlık kederime tutarken yüreğimin umut ışığını,hep yerini dipsiz dertlere bıraktı gelmeyişlerin... Aydınlatırken yüreğimi yüreğinle avuçlarımda kaldı sahipsiz yoksulluğum...Senden yoksunluğum... Gün geldi ki gözümden sağnaklarca boşanan yaşımdın...İçimde,ta gönlümün göz değmemiş bir yerlerinde sebepsiz firarımdın...Neden,nelerden,kimden kaçtığı belli olmayan...Düşünürken sürekli seni gün geldi ki beklentisiz beklentilerimdin...Ucu bucağı belli olmayan susuz çöllerde ki tek bir damla suyum... Yıldızları avuçlarıma alıp gözlerimi her gece sensiz yeniden kapadığım gecelerimdin...Geçmesi bi o kadar zor gecelerim...Uyanması bi o kadar zor olan sabahlarım... Gün geldi ki sevinci oldun yüreğimin...Tek yaşama arzusu kalbimin...Seni hatırladığım anlarda ki gülüşlerim oldun...Sebepsiz de olsa tebessümlerim...Haykırışlarım oldun "Seviyorum..." diye...Bilinmeyen uzaklıklara duyurmaya çalıştığım çığlıklarım...Herşeyimdin... Zaman nelerimi aldı yaşamımdan...Arsızca,tutarsızca işliyor bak hala...!Dönmeyişlerine çalışıyo saatler adeta...Boş bekleyişlerime...Her geçen dakika sensizliği işliyo bedenime...Acımıyor zaman...!Senin zamansız gidişlerine...Yokluğunla varlığını bir tutup senin ömrümde asla olmadığını kabullenmeye çalıştığım anlar bile acımıyor bana..."Yoktu...Hiç bir zaman olmadı öyle biri!" diyorum kendime...Tekrar bir dert daha ekliyorum dermansız kederlerime...Çok şey öğrendim yokluğunda...Bir sensizliği öğretemedim şu garip gönlüme...Bir sensizliği kabul ettiremedim zavallı yüreğime...Alışmış gönlüm,seni istiyor işte... Ne çok anıyla saklı zamanlar bıraktın bana...Tekrar yaşanması mümkün olmayan anlarla dolu anılar...Kalbimde ki tek hazinelerim senden sonra...Senle dolu yanlarım!...Senle dolu günlerim...Kalbimi söküp yerinden verirdim sana isteseydin...Ben seni öyle sevdim...Çıkarsız...Yalansız...Karşılıksız sevdim...Ama sen bilmedin...!Beni öylece bıraktın sensizliğinle ve gittin!...Çırpınıp duruyorum işte gönlümün kopardığı fırtınalarla.Alışılması zor düşüncenle mücadele ediyorum... Meğer ne çok alışmışım ben sana...Ne çok kaptırmışım sana kendimi...Sanki sensiz asla yaşayamam,nefes bile alamam sanmışım...Geceler geçmez,günler tükenmez sen olmayınca sanmışım...Oysa geçiyor zaman işte...Bana inat,sana inat,bu sevdaya inat...Gidişlere,bitişlere,çaresizliğime inat...Her geçen gün daha da beliren kimsesizliğimle...Bilmediğim sokaklarda bile hep seni arayan gözlerimle...Sensiz geceler...Sensiz sabahlarla...Sensiz kışlar,sensiz baharlarla... AKIP GİTTİ ZAMAN YOKLUĞUNLA... |
|
|
|
 |
| Ahantar Kelimeler: anne, domasaydim, keske |
| Konu Araçları | |
|
|
