08-03-2007, 05:15 PM
|
#22 (permalink) |
|
Prenses
   
    |
--->: »¦«Yüreğimden Damlalar»¦«
Hiç Beceremem SüsLü keLimeLeri Yazamam Ben Aşk Kokan Sevda ŞiirLeri;  NasıL anLatsam Hani Nerden BaşLasam Bir SöyLeyebiLseydim Şu içimdekini...AnLatması ÖyLe zoRki KaLbim Tutuştu sanki...NasıL söyLesem biLemiyorum...   GözLerim Görmez oLdu sanKi diLim tutuLdu...NasıL anLatsam BiLemiyorum...  "SENİ ÇOK SENİ ÇOK SENİ ÇOK SEVİYORUM"  SöyLemek İstediğim "Seni Seviyorum"  Artık BiLiyorsunn "Seni Seviyorum"
___________________________________________________________________________
Bir melek kaydı gözlerimden… Benim melek olduguna inanmak istediğim aslında hiç olmamış bir melek… Bir düş gördüm. Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı.. Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden.. Ben yapbozlarda kayboldum… Şimdi bir umut yanar gözlerimde seni unutmaya dair gerçek aşkı yaşayabilmeye dair…
|
|
|
ßaYan_ŞiDDeT Kullanıcısına Teşekkür Edenler: |
gösdhee (08-03-2007)
|
|
08-03-2007, 05:17 PM
|
#23 (permalink) |
|
Prenses
|
+*+SevmekTen koRkanLarı anLıyoRum aRtıK+*+
Nedense bu aralar bos satirlara bakmakla geciyor gecelerim. Icimdekileri bir bir dokme cabasinda bir elimde sigaram digerinde kalemim. Ayriliklarin ne kadar zor oldugunu biliyorum, insanlarin ne kadar goz yasi doktugunu, ne kadar kendi yalnizliklarinda aci cektiklerini cok iyi biliyorum. Bir zamanlar hic bitmeyecekmis gibi gorunenin bile sonu varmis. Ne verilen sozlerin ne sevginin onemi kalmis. Neden hayat bu kadar basitlesti? Nerde o buyuk asklar sevgiler? Etrafima bakiyorumda bu bile moda haline gelmis birsey olmus. Zor olunca birak, burnunu begenmiyorum ... ee birak, ailesi sorunlu.. eee birak, yok beni aldatiyor yok bana fazla duskun yok ilgi gostermiyor yok kiskanc yok bilmemne her zaman bir bahane, her zaman bir hikayenin sonu. INaniyordum aska sevgiye... herkesin bir esi olduguna, sevdin mi olume kadar olacagina ama simdi ben bile neye inanacagimi sasirdim. Seversin yetmez sevmezsin hissiz duygusuz olursun. Deger verirsin bilinmez, anlarsin ama gorunmez, hayatimsin dersin ama bir gun yine biter. Anladim ki beraberlik sevgiden ote arkadaslikmis. Anladim ki sevmekle insan bir gun kendisinin aci cekmesine yol aciyor, tipki benim yolum gibi. Artik aglayamiyorum bile, gozlerimden yas gelmiyor, bu da icimin kurakligi herhalde, bilmiyorum. Resimlerime bakiyorum o yuzu surekli gulumseyen insan yok artik, nerde acaba? kimin kalbinle birlikti gitti. Beni gormeden yasayabilirmis, ne guzel keske bunu bende becerebilsem, insanlar nasil bunu yapabiliyor nasil sevdigi insandan kendini uzaklastiriyor keske bende ogrenebilsem. Her ayriligin bir tek aglayani vardir. Biri bitirir biri ardindan perisan olur. Biri hayatina hic birsey olmamis gibi devam eder, digeri her gordugu seyde kaybettigini arar. Ne kadar adilmis hayat dimi, ne kadar esit. Icimin acisini hissetmiyorum artik alistim. Yuregimin yanmasi canimi acitmiyor artik, kul olup gitti tum benligim. Arkadasim bile bugun nasilsin diye sormadi bana sadece sarildi ve anliyorum seni dedi, kim bilir belkide o da benim hissettigimi bir zamanlar yasamistir, belki benim icimdeki firtinalarda o da kendi firtinasinda savrulup gitmistir. Ilerde aci cekmek istemiyorum dedin, cektirmiyorum sana iste....... bana ait herseyi unutacagindan eminim, gun gelecek ismim bile hafizanda kalmayacak, hayatini istedigin gibi yasayacaksin... bensiz, bizsiz...... Ama ben bunu yapabilecekmiyim bilmiyorum, cunku soyledigim sozlerin gercek anlaminda seninle paylasmistim, kolaymi oyle unutabilmek. Kolaymi yasamak, gulumsemek ve yeniden insanlara guvenmek. Simdi insanlarin neden sevmekten o kadar cok korktugunu anlayabiliyorum.... alıntı
___________________________________________________________________________
Bir melek kaydı gözlerimden… Benim melek olduguna inanmak istediğim aslında hiç olmamış bir melek… Bir düş gördüm. Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı.. Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden.. Ben yapbozlarda kayboldum… Şimdi bir umut yanar gözlerimde seni unutmaya dair gerçek aşkı yaşayabilmeye dair…
|
|
|
|
08-03-2007, 05:20 PM
|
#26 (permalink) |
|
Prenses
|
Gözyaşlarıyla Dolu ßir Son Mektup..!
Gözyaslariyla dolu bir son mektup….
Yine bugün seni düsünüp durdum, bir elimde kalem, diger elimdeyse bi kagit. Parmaklarim titriyordu nedensiz bir heyecandan. Yildizlara baktim, dalip gittim sensiz uzaklara, gözlerim dolu dolu gözlerini çizdim. Sonra yildizlar yok oldu, üzülmedim çünkü gözlerin bende sakliydi. Ardindan sabah oldu, günes bu diyarlari da selamladi, hiç uyumamisim, sadece çizdigim o gözlerine bakip, orda sakli kalmisim. Günes gibi orda batip, orda dogmusum. Adeta büyülemis o çimen bakan gözlerin beni. Baktikca gözlerine, daliyorum uzaklara, daldikcada hatirliyorum…Askimizi hatirliyorum…Hasretim… Bana uzak diyarlardan gönderdigin o kirmizi gülü ve ardindan “Seni seviyorum” deyisini hatirliyorum…agliyorum. Hiç unutmadim ki… Sonra, sonra bende sana seni çok sevdigimi söylemistim heyecanlanarak. Sana kalbimi verirken, ona iyi bakmani istemistim senden. O büyülü gözlerine bakarak, sana gönül sayfamdaki en güzel yerini vermistim. Seni oraya kilitleyip, anahtarini da ‘sevgi denizi’ diye adlandirdigimiz askimizin derinliklerine gömmüstüm. Ama sen, ah çimen gözlüm, sen anahtarsiz da ordan çikmayi basardin. Ne yazik ki sana verdigim o kalbimi, içinde degil, ellerinde tasimisin. Seni sevdikce o kalp sana agir gelmeye baslamis, sonunda da tasiyamayip, yere düsürdün ve bin parçaya bölündü kalbim. Kirdin kalbimi… Ben se, bana verdigin o çok degerli kirmizi gülü hala sakliyorum. Ve o gül hala solmadi biliyormsun. Bende seni o gül solana kadar sevecegim…
___________________________________________________________________________
Bir melek kaydı gözlerimden… Benim melek olduguna inanmak istediğim aslında hiç olmamış bir melek… Bir düş gördüm. Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı.. Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden.. Ben yapbozlarda kayboldum… Şimdi bir umut yanar gözlerimde seni unutmaya dair gerçek aşkı yaşayabilmeye dair…
|
|
|
|
08-03-2007, 05:21 PM
|
#27 (permalink) |
|
Prenses
|
Kalßimin Sahißi
Genç kız feci bir hastalığın pençesinde kıvranıyordu. Yaralı kalbi artık bu dünyaya daha fazla dayanamamaya başlamıştı. Çok zengin olan ailesi tüm gazetelere, kalp nakli için ilân vermişlerdi... Canını feda edecek birini arıyorlardı... Genç kız ise her gün hastane odasında biraz daha solmaktaydı.
Yine yalnızdı odasında, gözü yaşlı, boynu bükük ölümü bekliyordu... Gözlerini kapadı, bu küçük odada gözyaşı dökmekten bıkmıştı... Yine de engel olamadı pınar gibi çağlayan gözyaşlarına. Sevdiği geldi aklına, fakir ama onu seven sevgilisi... Her gün aynı şeyleri düşünüyor, anıları bir film şeridi gibi gözünün önünden geçiyordu... "Param yok ama sana verebileceğim sevgi dolu bir kalbim var" demişti delikanlı... Genç kızda zaten başka bir şey istemiyordu...Sevgiye muhtaç biri, sevdiğinin sevgisinden başka ne isteyebilirdi ki... Ama olmamıştı işte, dünyalar kadar olan sevgilerinin arasına, o lanet olasıca para girmeyi bilmiş, onları ayıkmıştı... İşte paranın geçmediği zamanlara gelmişlerdi... Ne önemi vardı artık? Şu son günlerinde, sevdiği yanında olsa yeterdi... Ayrılıklarından bu yana beş bitmeyen, çile dolu yıl geçmişti...Her günü zehir, her günü hüsran... Ama genç kız hep sevgisini yüreğinde taşımış, kalbini kimseyle paylaşmamıştı. Sevdiğini düşündü işte o an.. Acaba o neler yapmıştı bu kadar sene boyunca.. Kim bilir kiminle evlenmiş, çoluk çocuğa karışmıştı... Gözlerinden bir damla yaş daha damladı kurumuş, bitmiş ellerine. Ellerine baktı, bir zamanlar ellerinin, elerini tuttuğunu hayal edip, her gün saatlerce ellerini seyrederdi... En çok da saçlarının dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdiği öpmüş, koklamıştı onları. Her bir tanesi koptuğunda, kalbine bir ok daha saplanıyordu. Kalbi yine sızlamaya başlamıştı. Belki sevdiği yanında olsa, kalbi bu kadar yorulup, veda etmezdi yaşama... Zaten artık ölüm umurunda değildi genç kızın. Sevdiğinden ayrı yaşamanın ölümden ne farkı vardı ki... Tekrar o geldi aklına... Keşke keşke yanımda olsa dedi. Son bir kez elini tutsa yeterdi. Gözlerini son bir kez öpse, rahatça ebediyen gözlerini kapatabilirdi artık... Gözleri pınar gibi çağlamaya başladı. Sevdiğini son bir kez göremeden ölmek istemiyordu.. Ufak da olsa ondan bir hatırasını almadan bu dünyadan göçmek istemiyordu... Sevdiği, kim bilir kiminle beraberdi? Kendi, sevgi dolu kalbini kimseyle paylaşmayı düşünmemişti bile ama acaba o paylaşmış mıydı? Onun sevgisini silmiş atmış mıydı acaba kalbinden? İçi birden nefretle doldu. Üstüne büyük bir ağırlık çöktü. Onu düşündükçe her dakikasının zehir olması artık çok daha ağır geliyordu genç kıza... Ölmek istedi, artık yaşamak istemiyordu bu dünyada... Ama sevdiğinden bir hatıra almadan ölmeyeceğine ant içmişti. Tekrar gözlerini açtı. Kim bilir belki de sevdiği onu unutmuştu. Bu düşünceler içinde daldı... Birden babası girdi odaya, kızına kalp nakli için bir gönüllü bulduklarını müjdeleyecekti. Fakat genç kız çoktan uykuya dalmıştı... Bir meleği andıran masum yüzü, sevdiğinin özleminden sırılsıklamdı... O gece biri gözlerini dünyaya kapadı, genç kız ameliyata alındı. Tekleyen ve görevini yerine getirmeyen kalbi değiştirilmişti. Bir hafta sonra tekrar gözlerini açtı dünyaya genç kız. Ama dünya daha farklı geldi ona. Sanki bir şeyler eksikti... Aradan aylar geçmiş genç kız artık iyice iyileşmişti. Ama içindeki burukluğu bir türlü atamıyordu. Sevdiği aklına gelince kalbi eskisinden daha çok sızlıyordu... Bir kere, bir kere görebilsem diye mırıldandı... Kalbi yine sızlamaya başlamıştı. Yeni kalbi onu iyileştirmişti ama nedense her gece aniden hızlanıyor, onu uykusundan uyandırıyor ve sanki yerinden çıkacakmış gibi atmaya başlıyordu... Genç kız bir anlam veremediği bu durumu doktora anlatmıştı ama ameliyatı kolay değildi, bir aya kalmadan geçer demişti doktor. Aylar geçmişti ama hâlâ aynıydı durum. Çiçeklerinin yanına gitti. Her gün onlarla saatlerce dertleşiyor, zaman zaman ağlıyordu onlara.. En çok kan kırmızısı gülünü seviyordu. Çünkü kırmızı gülün onun için yeri apayrı idi. O da genç kızla beraber gülüyor, onunla beraber ağlıyordu. Onu sevdiği gibi görüyordu genç kız. Ve gülünü sevdiğini ilk gördüğünde ona hediye edeceğine dair yemin etmişti. Başka türlü paylaşamazdı gülünü kimseyle... Kapı çaldı aniden. Kapıyı açtı ama kimse yoktu. Gözü yerdeki beyaz zarfa ilişti. Yavaşça eğilip zarfı yerden aldı. Birden kalbi deli gibi atmaya başladı. Ne olduğunu anlayamıyordu. Zarfın üzerinde ne bir isim, ne bir adres vardı. Zarfı açtı, içinden beyaz bir kağıda yazılmış bir mektup çıktı. Kalbi daha hızlı atmaya başladı. Onun kokusu vardı kağıtta. Evet, onun kokusu vardı. Yıllar yılı özlemini çektiği, yanında olabilmek için canını bile verebileceği sevdiğinin kokusu vardı mektupta... Başı dönmeye başladı. Koltuğuna geçip oturdu yavaşça... Kağıdı açtı ve elleri titreyerek okumaya başladı. "Sevgilim, senden ayrıldıktan sonra, bir kalbe iki sevginin sığmayacağını bildiğimden dolayı, ne bir kimseyi sevebildim, nede kimseye bakabildim... Her günüm diğerinden daha zor geçti, çünkü her gün özlemin daha da artıyordu... Sana kitapları dolduracak kadar şiirler yazdım. Her biri diğerinden daha da hüzünlüydü. Yazdım, okudum, ağladım... Her gün yazdım, her gün okudum, senelerce ağladım... Her gece seni düşündüm sabahlara kadar, her gece senin yanında olmayı istedim. Ve her gece sensizliğe lanet ettim, uykuları haram ettim kendime, sensiz olmanın acısını gözlerimden çıkardım... Ve bir gün her şeyi değiştirecek bir fırsat çıktı önüme. Bunu fırsatı değerlendirmeyip, kendime haksızlık edemezdim. Ve değerlendirdim... Senden çok uzaklara gittim, belki seni unuturum diye... Ama tam tersi oldu. Seni daha çok özlüyorum artık... Senden çok uzaklardayım belki ama yine de seni görmek için uzaklardan gelebiliyorum. Hem de her gece...Seni seviyor, seyrediyor ve eğilip sen uyurken yanağına bir öpücük konduruyorum.. Bazen gözlerini açıp bakıyorsun, geldiğimi bildiğini sanıyorum ama yine o tatlı uykuna geri dönüyorsun. Yarın birbirimizi sevmemizin altıncı senesi... Hep ben geldim şimdiye kadar senin yanına, yarın da sen gel olur mu sevgilim.. Ha, unutmadan, sana hep sözünü ettiğim, kalbime iyi bak olur mu? Çünkü göz yaşlarımla, adını yazdım ona... Seni senden bile çok seven bir sevgi var kalbinin içinde unutma. Kırmızı gülü de unutma olur mu? Seni Seviyorum, Yanıma Gelinceye Kadar da Seveceğim... SEVGİLİN…
___________________________________________________________________________
Bir melek kaydı gözlerimden… Benim melek olduguna inanmak istediğim aslında hiç olmamış bir melek… Bir düş gördüm. Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı.. Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden.. Ben yapbozlarda kayboldum… Şimdi bir umut yanar gözlerimde seni unutmaya dair gerçek aşkı yaşayabilmeye dair…
|
|
|
|
ßaYan_ŞiDDeT Kullanıcısına Teşekkür Edenler: |
aysun40 (06-06-2008)
|
|
08-03-2007, 05:27 PM
|
#28 (permalink) |
|
Prenses
|
Aşk İçin Yaptıklarına İnanıyorsan
Bir ask için yapabilecegin her seyi yaptigina inaniyorsan ve buna ragmen hala
yalnizsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasina koymustur ve yaptiklarin onun dudaginda hafif bir gülümseme yaratmaktan baska hiçbir ise yaramayacaktir. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazirdir. Hani agzinla kus tutsan "Bu kusun kanadi neden beyaz degil?" diye bir soruyla bile karsilasabilirsin.. iki ucu keskin biçaktir bu isin. Yaptiklarinla degil yapmadiklarinla yargilanirsin her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. Iyi halin cezanda indirim saglamaz. Sen, "Ama senin için sunu yaptim" derken o, "sunu yapmadin" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karsiliginda mutlaka baska bir iddiayla karsilasacaksindir. Üzülme, sen aski yasanmasi gerektigi gibi yasadin.Özledin, içtin, agladin, güldün, sarkilar söyledin, düsündün, siirler yazdin. "Peki o ne yapti" deme. Herkes kendinden sorumludur askta. Sen askini doya doya yasarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yasiyorsa, ve bu eksikligi bildigi halde tamamlamak için ugrasmiyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayati iskalama lüksün yok senin. Onun varsa, birak o lüksü sonuna kadar yasasin. Her zamanki gibi yasayacaksin sen. "Acilara tutunarak" yasamayi Ögreneli çok oldu. Hem ne olmus yani, yalnizlik o kadar da kötü bir sey degil. Sen mutlulugu hiçbir zaman bir tek kisiye baglamadin ki.... Epeydir eline almadigin kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmedigin sokaklarinda gezip yeni yasamlara tanik olmak da keyif verecek sana.Yine içeceksin rakini baligin yaninda. Üstelik diledigin kadar sarhos olma özgürlügü de cabasi.... Sen yüreginin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acitsa da içini unutma; yasadigin sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüregini ve yüreginde tasidigin sevda duygusunu. Elbet bitecek günese hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetisen ciliz ve minik bitkiler degil, günesin çiçekleri dolduracak yüregini...
___________________________________________________________________________
Bir melek kaydı gözlerimden… Benim melek olduguna inanmak istediğim aslında hiç olmamış bir melek… Bir düş gördüm. Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı.. Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden.. Ben yapbozlarda kayboldum… Şimdi bir umut yanar gözlerimde seni unutmaya dair gerçek aşkı yaşayabilmeye dair…
|
|
|
|
ßaYan_ŞiDDeT Kullanıcısına Teşekkür Edenler: |
kelimeleryetmez (08-03-2007)
|
|
08-03-2007, 05:38 PM
|
#30 (permalink) |
|
Prenses
|
Sarmak İsterdim Bedenini Ama Şimdi Gitmem Gerek..
Hep böyle sensiz mi bu şehir? Hep böyle ayrılık mı kokar? Hep geceye küskün müdür güneşlerim? Hep sevdaların sonunda ayrılık mı var?... ßir karar ver artık! Ya hayatını seç,ya kalbini.. Gecelerim ağlıyor gidişinden beri.. Ayrılık çalıyor saatlerim.. Ve öyle masum masum bakıyor çerçevendeki son resmim… Rüzgarlar kan çanağına dönmüş, nedir bu ayrılık bu kararsızlık! Ağaçlar hayata küsmüş, açmıyor çiçekleri, nedir bu kimsesizlik bu yalnızlık! Güneş yerini bulutlara bırakmış, nedir bu karamsarlık!! Küçüğüm.. Ufak bir veletim kiminin gözünde.. Kiminin gözünde kocaman bir kız. Kimi bana şaşkınlıkla bakar, kimi tanımaz geçer önümden.. Kimi sevdayla,aşkla yoklar beni, kimi ise umursam |
