Mekke’de Bayram Namazı

~~*su*~~ · 10-04-2008, 12:42 PM

Mekke’de Bayram Namazı

Yüzbinlerce insan bu mübarek ayın hakkını verebilmek için, en güzel,en istifadeli şekilde geçirebilmek için Mekke’ye, Medine’ye akın etmişler. Ramazanın son günlerinde Medine’deydim. Türklerin hemen hemen hepsi Mekke’den Medine’ye geçmişler. Bayrama da Medine’de girdiler.

Bayramın, bayram olduğu önceki gün akşam saatlerinde belli oldu. Burada takvime göre değil, ayın durumuna göre karar veriyorlar bayrama. Her ne kadar takvimlerle sabit olsa da, gökyüzünde hilali görmeden bayram yapmıyorlar. Ramazana başlarken de yine öyle. Bir rivayete göre Ramazanın ilk günü eğer gökte hilali görürseniz size son model bir Mercedes hediye edilirmiş. Tabi mercedesi almak için yalan söylemeyi düşünenler olursa, o zaman koca bir memleketin günahını kabul etmesi gerekir.

Bayram namazı için herkes gibi Mekke’ye gittik. Gece erken saatlerde çıkalım ki, trafiğe yakalanmayalım dedik ama ne mümkün. Meğer herkes bizim gibi düşünmüş. Trafik Mekke’de kilitlenmişti. Gece çıkmamıza rağmen Kabe’ye sabah namazına zor yetiştik. Kabe’nin kapılarından insanlar fışkırıyordu neredeyse. Polisler bazı kapıların önünde etten duvar örmüşler kimseyi almıyorlardı. Önce neden böyle yapıyorlar ki, bıraksınlar girebilen girsin, giremeyen zaten çıkar diye kızmıştım içimden. Sonra içeriye baktığımda Allah razı olsun bu polislerden dedim. Meğer can güvenliğimiz içinmiş bu tedbir. İçerisi öyle kalabalıktı ki, biraz daha insan girse oraya, kesin feci bir izdiham olurdu Allah muhafaza.

İlerlerken hep dua ettim Allahım lütfen boş bir yer bulalım diye. Sonunda bir polisin yardımıyla yerime oturdum. Haremin ikinci katındaydım. Üçüncü katı sadece beylere ayrılmıştı. Sabah namazımızı kıldıktan sonra bayram namazı için bekleyiş başladı. Bu bekleyişte müezzinler sürekli tekbirler getiriyorlardı, kalabalık da eşlik ediyordu. Güvercinler ve serçeler de tekbirler eşliğinde ordan oraya uçuyorlardu. Sanki bayramı hissetmişcesine çırpıyorlardı kanatlarını, bizim yapamadığımızı onlar yapıyorlardı.

Bir de minik kız çocukları vardı. Önceki senelerde, yine bir bayram namazında Medine’de de görmüştüm bu çocukları. Bizim düğünde, dernekte çocuklarımıza giydirdiğimiz gelinlik gibi elbiseleri giymişler, saçlarını yaptırmışlar, büyük bir itina ile hazırlanmışlar bayram için. En güzel halleriyle gelmişler Kabe’ye ve minik elleriyle cemaate hurma, şeker ikram ediyorlardı. Öyle güzellerdi ki bakmaya doyamadım. Henüz yürümeyi yeni öğrenmiş minicik bir kız çocuğu, hurma ikram ettiği teyzelerinin yüzlerine teker teker bakıp tebessüm ediyordu önce ve her teyzesinden öpücüğünü alıp ilerliyordu nazlı nazlı. Huri misali kalabalığın arasında onlarca kız çocuğu dolanıyordu.

Kahve ikramı da oluyordu bayram sabahı. Hel tabir edilen şekersiz, sarımsı bir kahvesi var buranın. Aslında bildiğim kadarıyla heli kahvenin içine koymaları gerekiyor ama bunlar kahveye koymadan sadece hel içiyorlar. İlk zamanlar içemiyordum ama şimdi alıştım galiba çok lezzetli geliyor. Termoslara konuluyor. Bu yüzden ikram etmesi de kolay oluyor. Bir çok termosa doldurup getirmişlerdi bayram sabahı için. İnsanlar üst üste defalarca içiyorlardı.

Çocuklar için bir sürü hediye paketleri hazırlanmıştı. Görevliler ellerindeki poşetlerden çıkarıp gördükleri çocukları sevindiriyorlardı. Bir çok hayırseverler de, önünden geçen her çocuğun eline bayram harçlığı tutuşturuveriyordu.

Herkesin yüzünde mutluluk gördüm o gün. Bayramdı çünkü. Müslümanların bayramıydı. Her sima gülümsüyordu. Dünyanın merkezinde, Kabe’de her gün, her an böyle huzur dolu geçiyordu zaten. Burda herşeyin tadı bir başka oluyordu. Bayram da elbette böyle olacaktı. Bütün bir ramazan boyunca bir sürü müslümanı ağırlamıştı Kabe. Gözyaşları içinde yüzbinlerce müslüman tavaf etmişti onu, namaz kılmıştı ona doğru, oruç açmıştı onun yanında. Şimdi de bayram ediyorlardı. Ağlayan gözler şimdi gülüyordu bayram sevinciyle.

Saat yediye doğru bayram namazı kılınacaktı. Bayram namazı için oturmuş bekleyen onca insan, bu muazzam cemaat bir anda ayağa kalkıverdi hızla. İmamın sesini duyan herkes aynı anda, aynı şevk ve heyecanla uçuverdiler adeta oturdukları yerden ve bayram namazı başlamıştı tekbirlerle. Allahım, Ya Rabbim. Böyle bir tablo karşısında insan nasıl gözyaşlarını tutabilir. Bu kadar kulun toplandık, bu mutlu günde, bu bayram gününde en önce sana koştuk Ya Rabbim. En önce seninle bayramlaşmak için geldik evine. En önce senin rızan için bayram namazına duruyoruz. En önce sen varsın kalplerimizde, sen herşeyden öncesin. Sen ilksin, sonsun, teksin! Sen bize bu kutlu günü evinde yaşattın ya sana sonsuz hamd-ü sena olsun Ey Rabbim. Bu kullarını mahşer gününde de sahipsiz bırakma. Bu müslümanları orada da sevindir Ey Rabbimiz. Orada da bizlere bayramı yaşat.

Namaz bittikten sonra herkes evine doğru yola çıkmaya çalışıyordu ama pek de kolay olmadı evimize gelmek. Çıkışta herkes birilerini bekliyordu. Yürüyen merdivenlere bile artık polis eşliğinde biniyordu insanlar. Zaten merdivenleri görmek imkansız. Adım attığınız yeri bile görmek mümkün değil. Ezbere gidiyor insanlar. Herkes önündekini takip ediyor. Kaybolanlar, aradığı yakınını bulmak için oradan oraya koşanlar o kadar çoktu ki, etrafıma bakındığımda kendi yolunda sakin sakin giden kimseyi göremedim bir süre. Telefon hatları da kilitlenmişti. Kimse kimseye ulaşamaz olmuştu. Trafik de yine durmuştu. Ne olursa olsun, ne kadar kalabalık olursa olsun Kabe’de bayram namazı da bir başkaydı. Rabbim önümüzdeki ramazanları da görmemizi ve en istifadeli şekilde geçirmemizi nasip etsin cümlemize. Bayramınız mübarek olsun.

Ayşenur KAHVECİ

10-04-2008, 12:42 PM	#1 (permalink)
~~su~~ Banned Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Feb 2008 Nerden: ne o bize mi geLcen Yaş: 1 Üye No: 32451 Mesajlar: 12.727 Teşekkürler: 7.295 6.606 Mesajına 9.757 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 0 Rep Puanı: 396122 Rep Derecesi:	Mekke’de Bayram Namazı Mekke’de Bayram Namazı Yüzbinlerce insan bu mübarek ayın hakkını verebilmek için, en güzel,en istifadeli şekilde geçirebilmek için Mekke’ye, Medine’ye akın etmişler. Ramazanın son günlerinde Medine’deydim. Türklerin hemen hemen hepsi Mekke’den Medine’ye geçmişler. Bayrama da Medine’de girdiler. Bayramın, bayram olduğu önceki gün akşam saatlerinde belli oldu. Burada takvime göre değil, ayın durumuna göre karar veriyorlar bayrama. Her ne kadar takvimlerle sabit olsa da, gökyüzünde hilali görmeden bayram yapmıyorlar. Ramazana başlarken de yine öyle. Bir rivayete göre Ramazanın ilk günü eğer gökte hilali görürseniz size son model bir Mercedes hediye edilirmiş. Tabi mercedesi almak için yalan söylemeyi düşünenler olursa, o zaman koca bir memleketin günahını kabul etmesi gerekir. Bayram namazı için herkes gibi Mekke’ye gittik. Gece erken saatlerde çıkalım ki, trafiğe yakalanmayalım dedik ama ne mümkün. Meğer herkes bizim gibi düşünmüş. Trafik Mekke’de kilitlenmişti. Gece çıkmamıza rağmen Kabe’ye sabah namazına zor yetiştik. Kabe’nin kapılarından insanlar fışkırıyordu neredeyse. Polisler bazı kapıların önünde etten duvar örmüşler kimseyi almıyorlardı. Önce neden böyle yapıyorlar ki, bıraksınlar girebilen girsin, giremeyen zaten çıkar diye kızmıştım içimden. Sonra içeriye baktığımda Allah razı olsun bu polislerden dedim. Meğer can güvenliğimiz içinmiş bu tedbir. İçerisi öyle kalabalıktı ki, biraz daha insan girse oraya, kesin feci bir izdiham olurdu Allah muhafaza. İlerlerken hep dua ettim Allahım lütfen boş bir yer bulalım diye. Sonunda bir polisin yardımıyla yerime oturdum. Haremin ikinci katındaydım. Üçüncü katı sadece beylere ayrılmıştı. Sabah namazımızı kıldıktan sonra bayram namazı için bekleyiş başladı. Bu bekleyişte müezzinler sürekli tekbirler getiriyorlardı, kalabalık da eşlik ediyordu. Güvercinler ve serçeler de tekbirler eşliğinde ordan oraya uçuyorlardu. Sanki bayramı hissetmişcesine çırpıyorlardı kanatlarını, bizim yapamadığımızı onlar yapıyorlardı. Bir de minik kız çocukları vardı. Önceki senelerde, yine bir bayram namazında Medine’de de görmüştüm bu çocukları. Bizim düğünde, dernekte çocuklarımıza giydirdiğimiz gelinlik gibi elbiseleri giymişler, saçlarını yaptırmışlar, büyük bir itina ile hazırlanmışlar bayram için. En güzel halleriyle gelmişler Kabe’ye ve minik elleriyle cemaate hurma, şeker ikram ediyorlardı. Öyle güzellerdi ki bakmaya doyamadım. Henüz yürümeyi yeni öğrenmiş minicik bir kız çocuğu, hurma ikram ettiği teyzelerinin yüzlerine teker teker bakıp tebessüm ediyordu önce ve her teyzesinden öpücüğünü alıp ilerliyordu nazlı nazlı. Huri misali kalabalığın arasında onlarca kız çocuğu dolanıyordu. Kahve ikramı da oluyordu bayram sabahı. Hel tabir edilen şekersiz, sarımsı bir kahvesi var buranın. Aslında bildiğim kadarıyla heli kahvenin içine koymaları gerekiyor ama bunlar kahveye koymadan sadece hel içiyorlar. İlk zamanlar içemiyordum ama şimdi alıştım galiba çok lezzetli geliyor. Termoslara konuluyor. Bu yüzden ikram etmesi de kolay oluyor. Bir çok termosa doldurup getirmişlerdi bayram sabahı için. İnsanlar üst üste defalarca içiyorlardı. Çocuklar için bir sürü hediye paketleri hazırlanmıştı. Görevliler ellerindeki poşetlerden çıkarıp gördükleri çocukları sevindiriyorlardı. Bir çok hayırseverler de, önünden geçen her çocuğun eline bayram harçlığı tutuşturuveriyordu. Herkesin yüzünde mutluluk gördüm o gün. Bayramdı çünkü. Müslümanların bayramıydı. Her sima gülümsüyordu. Dünyanın merkezinde, Kabe’de her gün, her an böyle huzur dolu geçiyordu zaten. Burda herşeyin tadı bir başka oluyordu. Bayram da elbette böyle olacaktı. Bütün bir ramazan boyunca bir sürü müslümanı ağırlamıştı Kabe. Gözyaşları içinde yüzbinlerce müslüman tavaf etmişti onu, namaz kılmıştı ona doğru, oruç açmıştı onun yanında. Şimdi de bayram ediyorlardı. Ağlayan gözler şimdi gülüyordu bayram sevinciyle. Saat yediye doğru bayram namazı kılınacaktı. Bayram namazı için oturmuş bekleyen onca insan, bu muazzam cemaat bir anda ayağa kalkıverdi hızla. İmamın sesini duyan herkes aynı anda, aynı şevk ve heyecanla uçuverdiler adeta oturdukları yerden ve bayram namazı başlamıştı tekbirlerle. Allahım, Ya Rabbim. Böyle bir tablo karşısında insan nasıl gözyaşlarını tutabilir. Bu kadar kulun toplandık, bu mutlu günde, bu bayram gününde en önce sana koştuk Ya Rabbim. En önce seninle bayramlaşmak için geldik evine. En önce senin rızan için bayram namazına duruyoruz. En önce sen varsın kalplerimizde, sen herşeyden öncesin. Sen ilksin, sonsun, teksin! Sen bize bu kutlu günü evinde yaşattın ya sana sonsuz hamd-ü sena olsun Ey Rabbim. Bu kullarını mahşer gününde de sahipsiz bırakma. Bu müslümanları orada da sevindir Ey Rabbimiz. Orada da bizlere bayramı yaşat. Namaz bittikten sonra herkes evine doğru yola çıkmaya çalışıyordu ama pek de kolay olmadı evimize gelmek. Çıkışta herkes birilerini bekliyordu. Yürüyen merdivenlere bile artık polis eşliğinde biniyordu insanlar. Zaten merdivenleri görmek imkansız. Adım attığınız yeri bile görmek mümkün değil. Ezbere gidiyor insanlar. Herkes önündekini takip ediyor. Kaybolanlar, aradığı yakınını bulmak için oradan oraya koşanlar o kadar çoktu ki, etrafıma bakındığımda kendi yolunda sakin sakin giden kimseyi göremedim bir süre. Telefon hatları da kilitlenmişti. Kimse kimseye ulaşamaz olmuştu. Trafik de yine durmuştu. Ne olursa olsun, ne kadar kalabalık olursa olsun Kabe’de bayram namazı da bir başkaydı. Rabbim önümüzdeki ramazanları da görmemizi ve en istifadeli şekilde geçirmemizi nasip etsin cümlemize. Bayramınız mübarek olsun. Ayşenur KAHVECİ

Konu Araçları
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder