Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık* sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak* boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim. Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin* haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı* artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken* haykırabilir miyim dersin* susar mıyım* gülüp geçer miyim yoksa …?
Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin* dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli* unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık* yeniden sevmenin* sevilebilmenin yeri her yer* zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için. Evet* sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara* uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı* bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli* hazmedebilmeli* aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım* sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için. Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış* sanki bizi hiç yaşamamışız* sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti* Yaşanmışlığına* yitikliğime hiç aldırmadan*
Sanki benim hiç senim olmamış gibi…

___________________________________________________________________________

Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı..

Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden..

Ben yapbozlarda kayboldum…