Iki sevgili varmis..
Hani insanin içini kipir kipir ettiren umut dolu bir sevgiymis
onlarinki.
Evlenmeyi düsünüyorlarmis.Derken bir gün delikanlinin yurt disina
gitme mecburiyeti dogmus.Kiz gözyaslari içinde kalmis. Onsuz nasil
yasayacagini bilemiyormus.O zaman delikanli cebinden bir yüzük çikartmis ve demis
ki:
'Ben iki yil sonra dönecegim. Eger döndügüm güne kadar parmagindan bu
yüzügü hiç çikartmazsan beni gerçekten sevdigini anlayacagim ve hemen
evlenecegiz.'

Genç kiz çaresiz kabul etmis. Çocuk gitmis. Kiz yüzügü hiç ama hiç
çikartmamis. Taa ki... Taa ki sevgilisini karsilamaya gittigi güne
kadar.O gün rihtimda durmus kendisine nisanlisini getiren geminin kiyiya
yanasmasini izliyormus heyecanla. Birden güvertede delikanliyi görmüs. Yüregi
agzina gelmis. Sevinç içinde kendisini göstermeye çalismis. Elini cebinden
çikartip sallayayim derken "sip" diye bir sesle irkilmis. Yüzük parmagindan
düsmüs, denizin derinliklerinde kaybolup gitmis! Ne yaptiysa, ne söylediyse
delikanliyi ikna edememis.
Çocuk kizi terk etmis. Zaman geçmis. Kiz bir gün hep nisanlisiyla
birlikte gittikleri balikçiya ugramis. Birde bakmis ki delikanli orada! Hemen
yanina yaklasip olanlari anlatmaya çalismis. Delikanli ilk baslarda biraz
soguk davrandiysa da sonunda yelkenleri suya indirmis. Uzun ayriligin
getirdigi özlemle birbirlerine sarilmislar. Mutluluk yüzlerinde okunuyormus
adeta.
Bu olayin serefine hemen yemek siparis etmisler. Bir kaç dakika sonra bir
tabakta baliklari gelmis. Istahla çatal biçaga davranmislar.
Baligi kestiklerinde içinden ne çikmis dersiniz?



Yüzük dediniz degil mi?







Bilemediniz.




Kılçık
siz çhoq Türk filmi seyredıosunuz qalıbaa

___________________________________________________________________________

___________________________________________________________________________