Yer Ingiltere. Birkac yuzyil oncesi. Adamin biri

cinayetten iceri atilir. Bir avukat bulunur adama. Ilk

gorusmelerinde avukat "Merak etme seni kurtaracagim"

der. Adam da avukata guvenir ve mahkemeye cikar.

Karar: Idam.

Adam avukata kizar, kopurur. "Hani beni

kurtaracaktin?" der. Avukat da "Sen merak etme. Bu

daha birsey degil. Temyiz var. Seni kurtaracagim" der.

Dava temyize gider. Karar:

Idam.

Adam yine avukata doner ve sorar. "Hani temyizde beni

kurtaracaktin?". Avukat gayet sakindir. "Dur daha, bu

karar Avam Kamarasi'nda oylanacak. Seni kurtaracagim."

Dava Avam Kamarasi'na gider. Karar: Idam.

Efendim lafi uzatmayalim. Daha sonra Lordlar Kamarasi

ve Kralice'nin onaylari vardir sirasiyla. Bu surecte

olanlar malum. Kralicenin de onaylamasi ile daragaci

kurulur. Adami sandalyeye cikarirlar. Avukatla gozgoze

gelen adamin tum ofkesi bakislarina yansimistir.

Avukat ise hala son

derece sakindir. Gozleriyle isaret

ederek merak etmemesini, onu kurtaracagini

anlatmaktadir adama. Adamin ise artik umudu

kalmamistir. Cellat gelir, sandalyeyi iter ve talihsiz

adam boynunda iple sallanmaya baslar. O sirada avukat

kalabaligi yararak daragacina dogru kosmaya baslar,

merakla ne yapacagini anlamaya calisan cellati bir

hamlede gecer, ipi keserek adami kurtarir. Tabii

ortalik ayaga kalkar, bu sefer hem idam mahkumu adam,

hem de avukat yakalanir. Avukata bunu neden yaptigi

sorulunca cevabi soyle olur: "Bu adam idam mahkumuydu.

Siz de onu idam ettiniz. Adamin olup olmemesi sizi

ilgilendirmez, kanunda "idam edilir" yaziyor, "idam

edilerek oldurulur" yazmiyor. Idam gerceklesmistir."

Bunun uzerine kimse adami tekrar asmaya cesaret

edemiyor, adam belki de haklidir diye. Olay karar icin

yeniden Kralice'nin onune geliyor. Kralice, zekasindan

dolayi avukatin iddiasini dogru buluyor ve adami

affediyor. Bu olaydan sonra, ilgili kanun maddesi

degistirilerek "idam

edilerek oldurulur" seklinde

yeniden duzenleniyor.