Öyle küçükken öyle kocaman umutlarlan baslamıstım ki aska...Herşey baska olacaktı.. Bende o filmlerdeki asıklar gibi bir ask yasayacaktım. Kendi masalımı kendim yaratacaktım. Benim askım bambaska ,herkesinden güzel olacaktı. Peri kızı ile prens benim ask masalımda bir arada olcaktı.


Yaptım!!! Yarattım kendi masalımı. Yasadım seni ve beni. Bulusturdum peri kızı ile prensi. O küçücük yüregim senin avuçlarında büyüdü. İmrenilecek bir ask yarattık, yasadık.. Peki herşey nasıl bu kadar güzel oldu... Mutlaka birşeyleri katmayı unutmus olmalıydık. Böyle kusursuz aska kurban olan ben büyümeyi unutmusum...


Hesapta yoktu birgün büyüyecegimiz. Büyüdükçe insanın kendi masalını kendinin yazamayacagını anladım. Yazılan masalların sonun oldugunu öğrendim. Belki geç belki erken bir son. Benim masalım erken bitti diyemem. Belki geç bile kalmıs bir bitişti..


Belkide Zamansız Açtım İçimi...
Yüregim Şeffaftı... Aklımsa Deli..
Ben Geldim Sen Kaçtın Hep Bana İnat
Bir Vardın Bir Yoktun Hep MasaL Gibi..



Yok olusların hayırlı olsun bana. Simdi unutma zamanı yasanmıslıkları. Baska masallar,öyküler bulma zamanı. Seninlen büyüttügüm ,yazdıgım , var ettigim masalımı unutma zamanı.

Şimdi tekrar bir masalın içindeyim. Senin var olmadıgın, benim yazmadıgım, hayatın bana sundugu bir masalın içindeyim..Acı vermiyor bu bana. Çünkü ben öğrendim masallarla büyümeyi.. Biliyorum artık herşeyi benim idare edemeyecegimi. Ben biliyorum artık her acının gömülebilecegini..


Ne Kara Kaşına.. Ne Kara Gözüne..
Ben Tek Bir Sözüne Tutulup Kaldım..
Değmedi Bir Kere Ellerin Yüzüme!
Gel Gör ki Bin Yıldır Sanki Vardın...



Biliyorum zor olacak sana yeni bir yasam. Belkide sendede vardı suç. Belkide ben getirmedim bizi bu hale. Belkide benim çocuklugumdan çok senin içindeki çocuk verdi zararı bize. Yada çocukluklarımız degilde biz verdik birbirimize zararları.. Çocuklar masum olmazmıydı. Aynı bizim ilerde yasayacak çocugumuz gibi.

Ben genede çocukluguma veriyorum tüm hatalarımı..
Çok erken tanıdım seni! Sana geç kalmak isterdim bende. Geç yakalamk isterdim seni ve askı. Daha güzel, daha imkanı olan masallarda rol almak isterdim. Bu defa ben yazmadan var olan masalda yer almalıyım.

Şimdi hoşçakalın bitmişliğim.. Bu vedalar eskisi kadar yakmıyor canımı.. Çünkü Masallarla büyümeyi öğrendim ben...

paylaşım için teşekkürler çok güzel olmuş =)

Bir çocuğu kandırmak kadar kolayı yoktur.

Bir gün aya gideceğinizden bahsedersiniz, ertesi gün bir aksilik çıkar.

Olsun;

Daha güzel bir düş unutturur eskisini.


Peki ya sevgili?

O da inanır mı?


Bana senli şiirler oku, bana senli hikayeler anlat, bana senli destanlar yaz. Öyle bir yaşa ki benimle, efsane olsun adı yaşadığımızın ya da yaşayamadığımızın.

Bir trene binip gel. Buna inanabileyim. Saat beşte hareket edeceğini söyle makinistin. Sabah seni karşılamak için saati iki saat erkene kurup, tüm gece gözümü yummadan sabahı bekleyeyim. İstasyona herkesten önce geleyim. Sen treni kaçır. Endişe edeyim sen trenden inmeyince. Öylece çaresiz bakerken hasreti vuslata erdirenlere, son anda yetişmiş ol.

Gel.(eceğim de)


Bir vapurdan yer ayırt. Deniz aşırı yollar geç. Martılar benden önce alsın kokunu. Martılarda beni duy. Dalgalarda birikmiş yaşlarımı hisset. Demir atmak gereksin denizin orta yerinde, bana yetişemeyeceğinin acısını yaşarken, engelleri aşsın senli dileklerim. Gemi gitsin, yol bitsin.

Gel.(eceğim de)



Bir uykumun elinden tut. Gözlerim açılmamaya dirensin. Bir rüyamın içine gir. Tam kaybolacakken gerçek ol. Tam yitecekken sarıl. Tam düşecekken tut. Sensizliğin takatsizliğinde yaşamamın anlamsızlığını anla anlatmadan. Tam uyanacakken, bu bir rüya olmasın.

Gel.(eceğim de)



Ölsen ölünmüyor, yaşamaksa keder... Hangi düşün eteğinde kaldı senli günler. Uzaklar özlemlerle tükenmiyor, az senden ömrüme ser.

Gel.(eceğim de)

inanayım, gelmesen bile...

Ey aşk! Seninle oynuyorlar bu aşksız insanlar!
Bakışlarını uzat bana, seninle bakayım dünyaya... Seninle anlamlaştırayım hayatı, seninle anlam kazansın ibadetlerim...
Bakışlarını uzat bana, ışığınla aydınlansın kör bakan gözler... Sende görsün beni, gözlerim uzakları görebilmeli....
Bakışlarını uzat bana, yüreğimdeki karlar erisin! Bahar gelsin yüreğime, aklar'ım yeşersin! !
Bakışlarını uzat bana, içi gülsün gözlerimin... Bakışlarını düşür sözlerime, aşk d'olsun cümlelerim, aşkla d'olsun yüreğim...

-ellerini uzatma bana ey aşk!
Ola ki; tutamam ellerinden.... Tutamayışım iner yüreğine, kırılırsın en ince yerinde hayatın, küsersin bana...
-Ne olur ey aşk! Dokunma bana....
Sen beynimin dokunuşlarındasın, gülistanında yüreğimin...Ona yakarışlarımdasın... Ne olur ellere düşme..! Ne olur y'ellere bırakma kendini..! Eller bilmez kıymetini, sen hep kal gülistanında yüreğimin ve hep IŞIĞI ol gözlerimin...

İstersen hiç uğrama bana, hiç bilme, hiç tanıma, hiç anlama... Ben seni seviyorum ya! ! bu yeter bana ey aşk..! Güzelsin sen, sevilmek kadarsın...özlemek kadar, hasret seninle anlamlı.. Özlemek senle orantılı... Sensiz yaşanmaz....Sen ölümü kıskandıran tek 'var'sın... İnsanlara ölümü sevdiren ve ölümü bu denli anlamlaştıransın.
ölümsün doğuşlara vesile olan... Ateşsin yüreklerde ve gülsün hovarda ellerde...
Ne olur düşme ellere!
Ne olur kapılma y'ellere! ! !
'Eller kıymet bilmez'...
y'eller savurur seni, düşersin yerlere....
Düşme düşme düşme....
Ben düş'tüm.
Sen düş ol..

Çocuktum...

Aşkı dil çıkarıp kaçmak sanıyordum o zamanlar. .Oysa yıllar sonra baktığımda; bende temiz kalan, yalnızca senin sevimli suretin...


Zaman ne kadar kirletmiş aşkları!



Büyüdüm...

Sen gideli çok oldu...

Artık dil çıkarmıyorum aşklarıma, çünkü senin kadar masum değil artık hiçbir aşkım...

güzel bir çalışma saol

Seni nasıl sevdim ben,
nasıl böyle kör olabildim ki.
Her bir köşesi aşkla dolu bu yüreğe
senin o bom boş o işe yaramaz yüreğini nasıl layık görebildim.
Bukadarı az bile sayılır demekki hiç bukadar aklım başımdan gitmemiş benim. Düşüncelerim hiç birşeye karşı böyle buz tutmamış.Ben sana olan bu uslanmaz aşkımı kendi ellerimle yerleştirmişim kendi yüreğime
meğer talan etmişsin içimi farkkettirmeden.
Rutubetinden şişmiş kalbim başka hiç birşeyi hissedemez olmuş.
Sana giden bütün yolları yakmışlar kuru bir kibritin cılız alevinde, burnumda benzin kokuları.
O kızıl ateşlere girmeyi göze almışımda
önüme engeler koyman gücüme gitmiş.
Ama vazgeçmemişimde daha ne olsun...
Şimdi haddi hesabı yok yüreğimde yanan ateşlerin
katlettin bütün toz pembe hayallerimi
dudaklarım bir tebessüme hasret dayanamıyorum.
Bu can artık kaçıp gitmek istiyor bu bedenden .
Ellerim şu arsız kalbimi yerinden çıkarıp atmak istiyor.
Bu gözü kara aşk mantığımı sıkıştırmış bir köşeye
aklımı başımdan kovuyor.
Tek birşey bile kalmadıki içimde
senin bulaşmadığın gözü doymuyor bir türlü.
Ne olur dur bir yerde
artık kessin sesini içimde feryat eden çocuksu umutlar .
Yok olduğunu kabullenme fırsatı ver bana biraz.
Bu kez kabullensin gerçeği kalbim....

___________________________________________________________________________
İMZA KURALLARINA UYALIM BİR SAYFAYI GEÇMASİN LÜTFEN