DoLuNaY KrALiÇeSi Şiir Arşivi

**KrALiÇe** · 01-06-2007, 03:08 PM

Aşkım, bir tanem, sevgilim, her şeyim,*****…Bu hayatta basıma gelen en güzel, en eğlenceli,en tatlı,en mükemmel şeydin sen. Sen benim yasam destek ünitemdin, beni hayata, Allah a bağlayan şeydin.Öyle zor anımda geldin ki yanıma,bana her şeyi unutturdun..ama şimdi beni tekrar o hale sokuyorsun.keşke açık açık her şeyi söyleseydin bana, sevmiyorsan sevmiyorum deseydin,seviyorsan bile sevdiğini tam anlamıyla gösterseydin..Son konuşmamızda sana hala aşkım diyordum,bana aşkım deme diye msj attın bana.Olsun sen benim aşkımsın..Sakın arkamdan üzülme,en azından üzülmemeye çalış.Bu hayattayken değerimi bilmedin belki de. Belki de beni,benim seni aldığım kadar ciddiye almadın.Neden Bıraktın beni Be aşkım?O kadar hayalimiz varken,ben seni o kadar çok severken,senin için her şeyi göze alırken..Hiç mi değer vermedin bana?NEDEN NEDEN NEDEN…?
Annem,babam..sizlere diyecek lafım yok,ben hiçbir zaman size layık elvlat olamadım.Sizi bu hayatta hep üzüldüm..Ama beni kimsenin anlamadığı gibi sizde anlamadınız hiçbir zaman..Anacım sakın üzülme arkamdan,unutun beni.Baba senden bir tek isteğim var.Annemi sakın üzme..
Dostlarım,hiçbir zaman benim yanımda olmasanız da,varlığınızı biliyorum ben.******,****,*****,******,****..sizler çok iyi adamlarsınız.sizin gibi arkadaş bu hayatta bir insanın basına kolay kolay gelmez.Eminim bundan, ben sizlerin arkadaşlığına o kahpeye kanarak ihanet ettim.Şu son 1 yıldır hayatım o kadar acımasız,o kadar iğrenç,o kadar sıkıcı,o kadar boğucu geçti ki aklıma her turlu şey geldi.Ben hayatım boyunca hiç bu yılki kadar ağlamamış, bu kadar yalnız kalmamıştım.Hayatımda hiç yalnız basıma içki içmemişken,bu yıl birileriyle içmeyi özledim..
*****… sen bir baksa adamsın,benim için her zaman tepede yerin vardı.az önce seninle msn de konuştuk,bu yük bana çok ağır geliyor,tek ihtiyacım olan şey “dost” dedim,tek basıma kalkamıyorum bu ayrılığın altından dedim..senin lafın yine su oldu ”dostluklar tek basına kazanılıyor” ben sana karsı bir hata işledim,bu işlediğim hata benim sonumu getirdi.etrafım o kadar çok kalabalıktı ki zamanında,kimle konuşacağımı,kimle takılacağımı bilmezdim.ama şimdi..derdimi anlatacak, ağlayacak,gülecek,sigara isteyecek bir dostum bile kalmadı.bunun suçlusu tamamen benim…

Soruyorum Şimdi Size; Sizin Bu kadar Berbat Bir Haliniz Olsaydı, Ne Yapardınız??
Bu Dünyada Rahat Yok,Ölüm Belki Kurtuluş

HERKEZE ELVEDA...

**KrALiÇe** · 01-07-2007, 03:47 PM

Uçurum kenarlarından çiçek toplayan cesaretimi sen kırdın,
Sen tükettin umutlarımı..
Yüreğime kara çalı gibi sen soktun kuşkuları
ve şimdi kendinle gururlanabilirsin benim gibi birini yıktığın için…
Delifişek duygularımı yolda bıraktım.
Kökünden kestirdim saçlarımı, bir perukçuya sattım.
Anasını satacağım dünyanın yarından tezi yok.
Bütün duvarlara “Uğrunda ölünecek Aşk yoktur” diye yazıp, altına imzamı koyacağım.
Bir labirentim içinde yolunu arayan fareler gibiyim,
Evet yanlış anlamadın fareler gibiyim.
Ama zekiyim, hareketliyim ve gözlerim açıldı. Yolumu Bulacağım…
O yolun sonunda bana açılan kapıları bile görebiliyorum.
Varsın dökülen bir avuç deniz suyu olsun gözlerimden,
Varsın yıllarımın sana ait olan kısmı heba olsun.
Yeniden de sevebilir insan, hayat yeniden üretir güzellikleri.
Bende bu yürek varken biterken bile, herşeye yeniden başlayabilirim.
Ben mahşere kadar sevebileceğim birini arıyorum.
Annenden sonra en yakın dostun bendim. Dert ortağın, sevgilin, hayata açılan kapın…
Sen kendine yan.
Anıların duvarına yaslanırken, geç kalmış bir haykırışın sesini duy.
Çünkü biliyorum ki, bir süre sonra ben senin hıçkırıklarını duyacağım.
Çünkü biliyorum ki, yokluğum ağır ağır hissettirecek kendisini.
Çünkü sende biliyorsun ki, benim gibi kimseler sevemez seni!!

**KrALiÇe** · 01-09-2007, 04:08 PM

Seni tanımadan önce ben değildim ben..seni tanıdıktan sonra..Bendeki bensizliğin aslında sensizlik olduğunu anladım ..Şimdi ise bensizlik ve sensizlik ikilemimin iç çekişlerinde devleşiyorsun. Meçhul bir başlangıcın işaretiydi sana olan kaçamak yazılar. Gözümde büyüyen onca şeye rağmen varlığınla ilk defa küçük gelmişti yüreğime saldığım o korkunç tufan.Ben senin gelişinle yüreğimi de küçültmüştüm oysa; başka dostçuklar yer etmesin diye.İmtihanım dediğim sende gizliydi geride kalan yılların özlemi.Şayet yaşanacak bir ömür varsa senle olmalıydı ve sensiz kalmamalıydı varlığınla olgunlaşan ruhum.Gece gündüz demeden dost bellediğimi vurmalıydı tüm saatler, dost doğru dostu hatırlatmalıydı akrep ve yelkovanın her hareketi.Düşümde yıllardır boş duran baş köşeye dost oturmalıydı sonsuza dek.
Bir itiraf değildin içimde, olamazdın da. Gözlerimdeydi en büyük itirafım, gözlerine olan dost sevdam. Söylemiş miydim, gözlerim gözlerinde kalmıştı dostum ve varlığınla papatya tarlası gibi rengarenk oldu dünyam ıstırap geçidi dediğim o kapıdan her içeri girdiğimde de acılarım vardı geçmişe dair lakin varlığından sonra kapı da cennet oldu gözümde, sırf sana yol verdi diye. Bir de seni benden uzaklaştıran, beni sana yaklaştıran yollar vardı aramızda. Oysa bir kahredici lanetti yolların hakkı.Tarifi ateşten yakıcı, kavuşulamayan mola sancıları.....
Hüzünler kulübesi mi demeliydim bilmem ki, gecemi kuşatan o yalnızlık duvarımın içine veya seninde söylediğin gibi özlemlerime dair sessiz çığlıklarımıydı Yaşamımın sessiz senfonisi.. Yalnızlığa gebe olduğum her dakikada.Vurgun yemiş yüreğimde ne yalnızlıklar doğdu,ne yalnızlıklar büyüdü, ne yalnızlıklarla boğuştu yüreğimin göz bebekleri. Bazen sırdaşım oldu penceremden içeri giren karanlığa faydasız bir demet aydınlık. Söndü sokak lambaları,onlarda anlamadılar halimden.
Biliyorum..Gün gelecek, bir gün elveda diyeceksin, uğruna kelime tükettiğim dost, kelimelerimle kanayacaksın içime ne de kolay söyleyeceksin üç heceyi bir solukta. Ben ise Sadece el diyebileceğim, içimi kuşatan ellerini bir an olsun tutabilme özlemiyle.Veda yakışıksız kaçacak halimize.Hangi kavuşmanın vedasıdır? diyerek garip siyeceğim sözlerini. Ben sana hiç kavuşamamıştım oysa ey dost! Yakışıksız elveda ile gömeceksin güzelliğini yüreğime, Ölümlere alışkın olan yürek sancılarımı tetikleyeceksin ve ben limon kolonyası kokacağım ölü evi gibi. Gözlerimde demlenecek ıstırabım öksüzlüğüm, garipliğim.Gözlerime gömeceğim bedenimi gidişinde.
Elveda umudum, elveda varlık sebebim, elveda ; dostum bellediğim diyerek söyleneceğim arkandan veda halimize yakışıksız kaçsa da sessiz çığlıklar atacağım ve ben, bendeki bensizliğin aslında sensizlik olduğunun bir kez daha farkına varıp, sonsuza dek bensiz ,sensiz,sessiz kalacağım..............

**KrALiÇe** · 01-09-2007, 04:09 PM

Sen gittin.. Bir zifiri karanlık, bir zından yalnızlığı, ağır bir boşluk bıraktın geride.
Gittin ve dönmeyeceksin bir daha
Haklısın gidişinde, bu aşkı bitirmekte haklısın.
Tek söz söyleyemedim. Yüzüne bakamadım.
Karşında ağlamadım. Eridim, tükendim, bittim.
Sonsuzlukta bir insan nasıl olur.. sesi soluğu nasıl duyulur?
Elveda aşkım.. Elveda sevgilim.
Sen kendini hiç böyle gereksiz, böyle değersiz, böyle yapayalnız hissettin mi?
Ayrılık ölüm kadar acı ve soğuk.Aynalara bakıyorum.
Aynada gördüğüm ben değilim. Gözlerim cehennem ateşi..
dudaklarım mühürlenmiş. Ellerim titriyor.
Yüreğim kızgın demirlerle dağlandı.
Yokluğunun bedeli çok ağır sevgilim.
Sevinçlerim, hayallerim, umutlarım, renkli dünyam elveda..
Elveda yaşamak..
yaşamın anlamı elveda.
Kimse farkında değil yokluğunun.
Sensiz ne hallerde olduğumu kimse bilmiyor.
Anlamıyor yitip giden bir aşkın kederini.
Düne kadar en yücesini yaşadım mutluluğun,
ayaklarımın altından kayıp gidiyordu toprak,
denizlerin ovaların üstünde uçuyordum.
Güneş kadar yakındı bana aşk.
Güneş kadar sıcak ve parlak.
Bıraktın birdenbire, kanatlarım kesildi.
Hızla çakıldım yere, boşluğun içindeyim, şimdi hiçbir şeyim.
Oysa dünyanın en zenginiydim.
Bütün çiçekler bizim için açardı,
bizim için ballanırdı meyveler,
ekinler bizim için bereketli,
sular bizim için çağlardı.
Şimdi toz duman içinde kızgın bir çöldeyim.
Yönümü yolumu şaşırdım.
Sam rüzgarlarına bıraktım gövdemi, sürüklenmekteyim.
Sen bensiz nasılsın, bilmiyorum.
Rahat mısın, mutlu musun, bu kadar çabuk beni unutur musun?..
Nasıl birden mazi olursun?
Düne kadar gözlerinden aşkı içtiğim,
dudaklarında yüreğimi erittiğim,
uğruna bıçaklar çekip dünyaya meydan okuduğum ey sevgili nerdesin?
Kimlesin?.. kimlerlesin?.. Kimlerle oynaşır gönül eğlersin?
Ben burada, terk edip gittiğin yerdeyim.
Elveda aşkım.. Elveda birtanem.. Elveda sevgilim! Elveda sana

**KrALiÇe** · 01-09-2007, 04:12 PM

Bu senin son gidişin miydi sevgili..?
Bu senin son gidişin olsun sevgili, bıraktığın son acı olsun. Ve ben senin yaşayamadığın son sevda olayım...
Bu son gidişin miydi anlayamadım sevgili..Hani hep giderdin ve gelirdin ya geriye, bu da onlardan biri miydi..? Uzun zaman oldu bu sefer, söylemek ve sormak zor geliyor ama bu senin son gidişin miydi sevgili...? Küçük bir oyun oynuyor gibiyiz sanki. Ben ebe olmuşum sen saklanan...Nerelere saklandın da bulamıyorum seni. “Ah işte ordasın” dediğim yerlerden hep başkaları çıkıyor, herkes hep bir ağızdan, dalga geçer gibi, “çanak çömlek patladı” diyor,bense garip bir umutsuzlukla geri dönüyorum ağacıma, kaldığım yerden seni aramaya başlamak için...
Bu son gidişin miydi, anlayamadım sevgili..Göremeyeceğimi sandığım zamanlarda birden karşıma çıkıyor, içimde yeni yangınlar bırakarak geri dönüyorsun. Kimlerin yanına dönüyorsun da uzun sürüyor sessizliklerin? Gittiğin yerlerde bana benzeyen ve tanıdık bir şeyler var mı bari.? Gülmeyi unuttuğun zamanlar, kimleri çağırıyorsun yanına..? Hüzünlerini kovan yürekli biri var mı yani..? Hani bir anda gelip de o puslu havayı dağıtan, seni içmeden sarhoş eden ve güldüren, hüzünlerini bulamayacağın yerlere saklayan biri..Sen dayanamazsın yalnızlığa. Dokunmak ve karışmak istersin. Yalnız kalmak sana acılarını hatırlatır..bir kadının teninde istemeyerek bıraktığın acıları. Yalnız kalmak sana çocukluğunun masum düşlerini hatırlatır..ağlamak istersin ama ağlayamazsın. Yalnız kalmak sana tutunamadığın sevgileri hatırlatır; çaresizliğini, yıkılmışlığını...arkanda bıraktığın, dokunmaya korktuğun özlemleri. Yalnız kalmak sana göre değil sevgili..Sen yalnızlığında kendinle karşılaşır ve ürkersin yüreğinin saatlerce sana karşıt konuşmalarından. Bu yüzden merak ediyorum ya, başkalarına da ‘hüzün kovan kuşum’ diye sesleniyor musun acaba..?
Bu son gidişin miydi, anlayamadım sevgili..Hani birden için çocuklar gibi şımarmak istediğinde, parmakların telefona gider, arar ve kusardın ya, dizginleyemediğin coşkunu ve manyaklığını..hani bir tek ben anlardım ya, senin bu ani çıkışlarını, serseriliğini ve türk dil kurumunda bulunmayan hafif meşrep kelimelerini ve cümlelerini..hani kimseyle böyle konuşulmaz deyip de, sınırlarını aşardık ya gereksiz kibarlığın ve nazlanmaların..Uzun zaman oldu içimizdeki bu deliliği ve bastırılmışlığı dışa vurmayalı. Bu yüzden merak ettim, bu senin son gidişin miydi sevgili, anlayamadım...
Söylenmemiş ve çoğaltılabilecek bütün sözleri kendi adına söyledin ve gittin..Umuduma, çılgınlığıma ve kadınlığımın senin yanındayken güzelleştiğine inanırken, yokluğunu mutlu edemeyeceğime inandın ve gittin..Sana karışıp, yüreğine akmama izin verip, beni göklere çıkartırken; bir anda yere indirdin, midemi bulandırdın ve ayrılığı sıkıştırdın parmaklarımın arasına, gittin..Ne kadar değerli ve farklı olduğumu anlatmakta zorluk çeken sen; yalnızlığımın en ıssız, en karanlık ve en savunmasız zamanlarında beni dinlemedin, gelmedin ve gittin..Sevmek bu kadar basit, bu kadar kolay ve taşınabilir bir eşya gibi hafif değil; çıkartıp da bir başka yere koyabileceğin. Bu yüzdendir ki sen beni hiç sevmedin sevgili. O “seni çok seviyorum” diye haykırdığın nadir zamanlarda bile, bunu söyleyen sen değil, senin geçmiş bir sonbahar’da bıraktığın, sana benzeyen ama sana çok yabancı olan sesindi. Bu yüzden sen beni gerçekten sevmedin sevgili. Kendini daha ne kadar kandırabilirsin bilmiyorum ama sen acı çekmeyi seviyorsun...bense balonlar patlatmayı, uçurtmalar uçurmayı ve yaşamayı seviyorum her şeye rağmen. Sen korkularını seviyorsun..bense, korkularımın üzerine gitmeyi, savaşmayı ve hatta gülmeyi kaybederken bile...Artık biliyorum, bu senin son gidişindi sevgili ve benim son bekleyişim, son vazgeçişim sevdandan...
Artık gelsen de ne işe yarar ki..? Ben; sana olan kırgınlığımı, yokluğunu, özlemini, umutsuzluğunu sevmeye başladım. Ben senin giderken bende unuttuğun ve zaman zaman öksüzlüğüne ağlayan sevdanı sevmeye başladım. Ben senin artık beni unutan, merak etmeyen ve değer vermeyen yüreğini sevmeye başladım. Şimdi hangi tende üşüyorsun da titrediğini hissediyorum kilometreler ötesinden? Ben senin başka mevsimleri tanımak isteyen o heyecanlı ama tutunamayan bakışlarını sevmeye başladım. Artık gelsen de ne işe yarar ki..? Parçaladığın sevgimi toparlayabilecek ve çiçekler toplayıp yollarıma serebilecek kadar güçlü değilsin sen. Sen, ben değilsin. Hiç olmadın ve olamazsın..O sakladığın yüreğine hiç almadın beni, hiç özlemedin, gözlerin hiç uzaklara dalmadı, belki de şerefime hiç kadeh kaldırmadın. Bu yüzden bu senin son gidişin olsun sevgili, ayrılığın hakkını ver. Böyle bir sevgiyi terk edebilecek kadar yürekli oldun, beni unutacak kadar da korkusuz ol. Özleme, yolunu yolumdan geçirme, sesime düşme, salaş meyhane masalarında konuşmalarımı arama, rakının yanında anma adımı..ayrılığın hakkını ver. Çünkü bunu sen istedin..
Bu senin son gidişin olsun sevgili, bıraktığın son acı olsun. Ve ben senin yaşayamadığın son sevda olayım.....

**KrALiÇe** · 01-09-2007, 04:14 PM

Öyle çok reddedildim ki, öyle çok unutuldum ki senin tarafından, sensiz
kalmak yüreğimi ezen tek korku artık. Öyle ki hayatım yalnız bir korku
halinde ayakta duruyor şimdi... Korkumu gerçeğe büründürdüğün anda yıkılıp
gideceğim. Her şeyi tükettim. Hayata tutunmak adına ne varsa her şeyi yaktım
seni sevebilmek için... Tüm sabrımı, kendime ve insanlara güvenimi, sevginin
hayatın tek harcı olduğuna olan inancımı... Artık senden başkasına verecek
enerjim, sevgim ve hayatla hesaplaşacak bir benliğim kalmadı. Geriye dönüp
sığınacak bir kendim kalmadı...
Şimdi bana varlığımın sana acı vermediğini söylüyorsun. Gitmemi istiyorsun,
sonra yeniden gelmemi... Ve sonra yeniden gitmemi... Beni sensizliğin o
dipsiz çukuruna önce sarkıtıp, sonra yeniden gün ışığına çıkarıyorsun.
Sevgimi, yokluğumu hissettiğin yerde bulmak istiyorsun. Aşkımın benliğini ve
hayatını ele geçirmesinden duyduğun o sebepsiz korkuyu yenmek için, bana
seninleyken tekrarı olmayan bir şiiri hatırlatan zamanın, sana benimleyken
gösterdiği monoton ve tüketici yüzünü yok etmek için oynadığın bir oyun bu
belki de... Beni deliliğin sürgünlerine yollayıp, sonra yeniden kalbine
çağırıyorsun.
Korkuyu beklemenin telaşı korkunun kendisinden çok daha ürkütücü biliyor
musun? İşte bu yüzden sensizliğin karanlık kuyusuna kendi ellerimle
bırakıyorum kaderimi. Korkuyu beklemekten vazgeçiyorum, ama asla seni
sevmekten değil, sevgili... Sana veda etmeden kayboluşa karışmam da aslında
sadece bunun için...
Madem varlığım acı vermiyor sana, madem ki ancak yokluğumda sevgimi
hissedebiliyorsun, öyleyse yokluğumla kal sevgili... Madem ki yokluğumla
daha mutlusun, o halde yokluk benim bu aşk için büründüğüm son kimlik olsun...

**KrALiÇe** · 01-09-2007, 04:15 PM

Şimdi Sen !

... Ve şimdi sen, ne kadarını
anlayabiliyorsun konuştuğumun? Yüzümü saklıyorum,
sesim şaşkın ağır siste. Eğer sana
gelmişsem ben, bu ıslak adayı bırakmış ve
sana gelmişsem, daha gençken ve
parmaklarımda gücüm varken, sana
seni sevdiğimi söylemek için gelmişsem
ve üstelik henüz seni tanıdığımı bile
söyleyemezken. Benim ne kadarımı
anlayabilirsin sen? (Yalnızca renkleri,
eylemi ve açık geceleri ya da senin
tanınabilir yönlerini sevdiğimi mi?)
Bizler yalnızca kahramanları severiz. Ve şanlı
ölümleri savaşlarda. İnemeyeceğimiz duvarlara
tırmanmayı, ardımızdaki bütün köprüleri
bütün dönüşlerimizi havaya
uçurmayı severiz. Bütün geri çekilişleri. Sanki
bir şeyler sonsuza dek değişmez
kalacaklarmış gibi. Ay, sanki her gece
yeniden bizim için doğacakmış da (biz de
onu siperlerimizden seyredebilecekmişiz) gibi.
Sanki, sanki kesin ya da tatlı bir şeyler
varmış gibi hayatlarımızda.
Uzun
kederli
nefesi havanın
yüzümü yalamakta şimdi. Yalanlar,
güçsüzlük ve kendime nefretim.
Sana nefretim, anlayamadığın
için, ya da beni yanlış
nedenlerle aşağıladığın için.
Doğru nedenlerin de vardı. Ve işte hastayım.
Oh, tanrım, ağrılı geceler gibi hastayım. Kararıp sönen
yaşlı kış günleri gibi.
Bir dans
düşünüyorum. Biraz müziğim
olsaydı benim yazabileceğim
bir dans. Ya da sen bana
bir parça yumuşacık müzik
çalabilseydin. Altın rengi
yamaçlarıyla bir Couperin. Saçlarını
kokladığım bir Ravel ya da
parfüm kokuları
arasında bir Debussy.
Neydi beni harekete geçiren? Kendi
sızlanışlarıma kızgın; sakin tadı kederimin.
Rüzgarın dövdüğü yüzüm, başka yüzler,
istek ve etekleri yerleri süpüren tatlı
kibar çinli hanımefendilerle örülü kederim. (Ve
bu benim anlatmak istediğim değildi işte. Ve
ne de senin için istediğim. Müzik bile
değildi, yalnızca alelacele karalanmış bir günün terörü.
Arzular. Sözcükler.
Boşuna. Duyulur bir doyum yok.
Parmaklarımın altı tamamen ışıksız. Oda,
duvarlar; sessiz ve ölümcül.
Müzik yok.
Eğer bir dans
olsaydı. Bizim için
bir dans; ellerin
yüzümde, yüzün ıslak
gözyaşlarından (ya da sessizlik. Bizi
havanın ağırlığında kuşatabilecek. Sessizliğin
yırtılışı, kıpırdayışlarımızın rengiyle
karanlığın yaralanışı! Çıplaklık?
Havaya büyük sıçrayışlar? Geniş ve keskin dönüşler; yaşlı
bir gölün suyunda ayın
bulanık yansıması. İncecik kornet
sesleri ve kahkahalar.
Bunu duyabiliyor musun? Sana
kimin seslendiğini biliyor musun? Beni
tanıyor musun? (Senin
sevgilin bile değilim. Senden, apansız
karmaşandan korkan biri. Yüzüksüz
ellerinden. Gizlenmiş
saçlarından. Sesinden,
gerçek bile olmayan sesinden. Ya da
güzel.
(Şimdiye dek
nelerimiz olduğunu söyleyebilecek
durumda bile değilim. Bir şeyler
sürekli sarmaktalar senin
sözcüklerini. İsteksizlik
gibi bir şeyler.
Gitgide karanlık
bürüyor çevreni. Ve müzik bile
değil bu sözcükler. Hiç bir hareket
yaratamıyorlar bir dans için. (Pencerede
acemice ayakta, ayı
seyrediyorum. Şekilsiz bir duman
gecenin kurşun
rengi zarına
karşı yükseliyor.
Titrek zayıf sözcükler dökülüyor
dudaklarından, zorlukla duyuyorum. Yüzün
sözcüklere dönüşüyor. “Sev beni, hadi
sev beni.” Pencere geceyi
karşılıyor ve her zaman.
Bizim konuşamadığımız zamanlar.
Camın içinden geçen akıyı ne biçimlendirir?
Yalnızca duvardaki
gölgeler. Parmaklarımın
ardında, arduvaz üzerinde
kayan bir cam sesiyle
beni izliyorlar. Sen gecede
haykırıyorsun,
ve yalnızca ay
ses veriyor.
Kırmızı binaların
arasında sıkışmış bir ev. Ve
gecenin soğuğunda bir çan vuruyor. Ay
Kuzey ırmağının üzerine
kurulmuş, hemen altında
mavi bir köprü. Karanlığın içinden
mavnalar ve yaşlıca adamlar
süzülüyorlar. Gözlere
gereksinimleri yok. Usulca
şafağın uzun kara çizgisinde
yitiyorlar. Ayak sesleri, kırılan
kirli dalgalar kıyıda. Karanlıkta
çakan deniz kuşları.
İçerde yalnız oturmaktayım, düşüncelerim
yok. Sana seni düşündüğümü de
söyleyemem. Yalan olur. Öylece
oturuyorum ve gitgide yorgun
düşüyorum. Göğün sabahla
aydınlandığını bile seyretmeye gücüm yok.
ve şimdi,
Uyuyorum.
Beni uyandırmayı başaramayacaksın.,

**KrALiÇe** · 01-09-2007, 04:17 PM

Gitgide aLisiyorum sana: hic bir aLiskanLik bu kadar güzeL oLamaz. ELLerin eLLerimden uzakta nasiL gücsüzüm biLemezsin. Yanimda oLdugun zamanLar sigara dumani gibi cigerLerime doLuyor, aLkoL gibi damarLarima yayiLiyorsun. Durmadan basim dönüyor verdigin hazdaN...
ALiskanLikLar daima korkutur beni: düsün ki ben yasamaya biLe aLiskin degiLim... Kendimi kendime aListiramadim yiLLardir fakat simdi sana aLisiyorum...
AListikca özLemim artiyor, daha yogunLasiyor. YaLniz icimde garip bir korku var. Sana tüm aLismaktan degiL seni kendime aListirmaktan korkuyorum. Bir gün sana simdi verdikLerimden daha güzeLini daha degerLisini verememekten korkuyorum. Bir gün ansizin öLmekten ve seni bana oLan aLiskanLiginLa yapayaLniz birakmaktan korkuyorum. Oysa ki her zaman ve günün her saatinde yaninda oLmaLiyim senin. Bana aLismis oLmaktan pismanLik duyacagin bir dakikan bile oLmamaLi. Bütün zamanLarini zamanLarimLa karistirip emsaLsiz bir zaman biLesiminde yasatmaLiyim seni. UykuLarda biLe ayni rüyayi görmeLiyiz. Her seyin ve her zevkin yarisi senin oLmaLi, yarisi benim...
"Bana aLis," demeyecegim. NasiL oLsa aLisacaksin bir gün. Simdi cirkinLigimde güzeLLikLer buLan o gözLerin o zaman en güzeLi görecek bende! ALiskanLiginLa, sevginLe yepyeni bir "ben" yaratacaksin benden!
iLk defa seviLmenin ürpertiLeri icindeyim inan. SevgimLe mukayese edebiLecegim tek seyi beni sevmende buLdum... Ömrümde kimse bana sevmenin gerekLiLigini ögretmedi. Kimseden sevgisini istemedim, verdiLer aLmadim. BenciLdim bir zamanLar hic sevmemis oLdugumu kendi kendime biraz da utanarak itiraf ediyorum. AsiL büyük sevgiyi seni sevmekte buLdum ve sevgim senin sevginLe degerLeniyor, ayri bir anLam kazaniyor...
Sevgin oLmasaydi degersiz bir cam parcasiydim. Sevginle bir aynayim simdi. Bana bakanLar bastan basa seni görecekLer icimde...
Bir zincirin iki haLkasiyiz seninLe anLiyor musun? Ayni kadehte karismis iki ickiyiz. iki keLimeyiz seninLe birbirini tamamLayan. Her yerde iki oLdugumuz icin bir bütün haLine geLiyoruz durmadan.
ALiskanLigim devamLi sana cekiyor beni. Durup durup dudakLarini öpmek geLiyor icimden. SacLarini oksamak geLiyor, eLLerini tutmak geLiyor... Kokunun tenime sindigini hissediyorum geceLeri. Teninin dudakLarimda eridigini hissediyorum. Seni kimse benim kadar benimLe bir bütün oLduguna inandiramaz...
Gitgide bu aLiskanLigin icinde kayboLdugumu görüyorum. Beni yasadigim zamanin disina cikariyorsun. Bir gün tarih öncesinde yasiyoruz bir gün buLutLarin üstünde. AciLmis bütün kuyuLarin derinLigi icimde seni buLdugum yer kadar derin degiL...
ALiskanLik kozasini ören bir ipekböcegi gibi gitgide tamamLiyor bizi. Korkunc bir yangin basLadi yürekLerimizde. ÖzLem, kiskancLik, arzu, ne varsa icimizde hepsi birden bire tutustu. Hic bir su bu atesi söndüremez artik. Bu yangin biz birer kor haLine geLinceye kadar sürecek.
Önce bakisLarimiz aListi birbirine...
En mutLu oLdugumuz yerde en gücLü oLacagiz seninLe...

GeCMiSTeKi TüM ALiSKaNLiKLaRiN BaNa ALiSMaNi ÖNLeYeMeZ ARTiK...

01-06-2007, 03:08 PM	#1 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 1000 Rep Puanı: 83265 Rep Derecesi:	DoLuNaY KrALiÇeSi Şiir Arşivi Aşkım, bir tanem, sevgilim, her şeyim,***…Bu hayatta basıma gelen en güzel, en eğlenceli,en tatlı,en mükemmel şeydin sen. Sen benim yasam destek ünitemdin, beni hayata, Allah a bağlayan şeydin.Öyle zor anımda geldin ki yanıma,bana her şeyi unutturdun..ama şimdi beni tekrar o hale sokuyorsun.keşke açık açık her şeyi söyleseydin bana, sevmiyorsan sevmiyorum deseydin,seviyorsan bile sevdiğini tam anlamıyla gösterseydin..Son konuşmamızda sana hala aşkım diyordum,bana aşkım deme diye msj attın bana.Olsun sen benim aşkımsın..Sakın arkamdan üzülme,en azından üzülmemeye çalış.Bu hayattayken değerimi bilmedin belki de. Belki de beni,benim seni aldığım kadar ciddiye almadın.Neden Bıraktın beni Be aşkım?O kadar hayalimiz varken,ben seni o kadar çok severken,senin için her şeyi göze alırken..Hiç mi değer vermedin bana?NEDEN NEDEN NEDEN…? Annem,babam..sizlere diyecek lafım yok,ben hiçbir zaman size layık elvlat olamadım.Sizi bu hayatta hep üzüldüm..Ama beni kimsenin anlamadığı gibi sizde anlamadınız hiçbir zaman..Anacım sakın üzülme arkamdan,unutun beni.Baba senden bir tek isteğim var.Annemi sakın üzme.. Dostlarım,hiçbir zaman benim yanımda olmasanız da,varlığınızı biliyorum ben.**,,*,**,..sizler çok iyi adamlarsınız.sizin gibi arkadaş bu hayatta bir insanın basına kolay kolay gelmez.Eminim bundan, ben sizlerin arkadaşlığına o kahpeye kanarak ihanet ettim.Şu son 1 yıldır hayatım o kadar acımasız,o kadar iğrenç,o kadar sıkıcı,o kadar boğucu geçti ki aklıma her turlu şey geldi.Ben hayatım boyunca hiç bu yılki kadar ağlamamış, bu kadar yalnız kalmamıştım.Hayatımda hiç yalnız basıma içki içmemişken,bu yıl birileriyle içmeyi özledim.. *… sen bir baksa adamsın,benim için her zaman tepede yerin vardı.az önce seninle msn de konuştuk,bu yük bana çok ağır geliyor,tek ihtiyacım olan şey “dost” dedim,tek basıma kalkamıyorum bu ayrılığın altından dedim..senin lafın yine su oldu ”dostluklar tek basına kazanılıyor” ben sana karsı bir hata işledim,bu işlediğim hata benim sonumu getirdi.etrafım o kadar çok kalabalıktı ki zamanında,kimle konuşacağımı,kimle takılacağımı bilmezdim.ama şimdi..derdimi anlatacak, ağlayacak,gülecek,sigara isteyecek bir dostum bile kalmadı.bunun suçlusu tamamen benim… Soruyorum Şimdi Size; Sizin Bu kadar Berbat Bir Haliniz Olsaydı, Ne Yapardınız?? Bu Dünyada Rahat Yok,Ölüm Belki Kurtuluş HERKEZE ELVEDA... ___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir.Lütfen Buraya TIKLAYARAK Üye Olunuz.]**tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır...

01-07-2007, 03:47 PM	#2 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 1000 Rep Puanı: 83265 Rep Derecesi:	Sen tükettin umutlarımı.. Uçurum kenarlarından çiçek toplayan cesaretimi sen kırdın, Sen tükettin umutlarımı.. Yüreğime kara çalı gibi sen soktun kuşkuları ve şimdi kendinle gururlanabilirsin benim gibi birini yıktığın için… Delifişek duygularımı yolda bıraktım. Kökünden kestirdim saçlarımı, bir perukçuya sattım. Anasını satacağım dünyanın yarından tezi yok. Bütün duvarlara “Uğrunda ölünecek Aşk yoktur” diye yazıp, altına imzamı koyacağım. Bir labirentim içinde yolunu arayan fareler gibiyim, Evet yanlış anlamadın fareler gibiyim. Ama zekiyim, hareketliyim ve gözlerim açıldı. Yolumu Bulacağım… O yolun sonunda bana açılan kapıları bile görebiliyorum. Varsın dökülen bir avuç deniz suyu olsun gözlerimden, Varsın yıllarımın sana ait olan kısmı heba olsun. Yeniden de sevebilir insan, hayat yeniden üretir güzellikleri. Bende bu yürek varken biterken bile, herşeye yeniden başlayabilirim. Ben mahşere kadar sevebileceğim birini arıyorum. Annenden sonra en yakın dostun bendim. Dert ortağın, sevgilin, hayata açılan kapın… Sen kendine yan. Anıların duvarına yaslanırken, geç kalmış bir haykırışın sesini duy. Çünkü biliyorum ki, bir süre sonra ben senin hıçkırıklarını duyacağım. Çünkü biliyorum ki, yokluğum ağır ağır hissettirecek kendisini. Çünkü sende biliyorsun ki, benim gibi kimseler sevemez seni!! ___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir.Lütfen Buraya TIKLAYARAK Üye Olunuz.]tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır...

01-09-2007, 04:08 PM	#3 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 1000 Rep Puanı: 83265 Rep Derecesi:	Seni tanımadan önce Seni tanımadan önce ben değildim ben..seni tanıdıktan sonra..Bendeki bensizliğin aslında sensizlik olduğunu anladım ..Şimdi ise bensizlik ve sensizlik ikilemimin iç çekişlerinde devleşiyorsun. Meçhul bir başlangıcın işaretiydi sana olan kaçamak yazılar. Gözümde büyüyen onca şeye rağmen varlığınla ilk defa küçük gelmişti yüreğime saldığım o korkunç tufan.Ben senin gelişinle yüreğimi de küçültmüştüm oysa; başka dostçuklar yer etmesin diye.İmtihanım dediğim sende gizliydi geride kalan yılların özlemi.Şayet yaşanacak bir ömür varsa senle olmalıydı ve sensiz kalmamalıydı varlığınla olgunlaşan ruhum.Gece gündüz demeden dost bellediğimi vurmalıydı tüm saatler, dost doğru dostu hatırlatmalıydı akrep ve yelkovanın her hareketi.Düşümde yıllardır boş duran baş köşeye dost oturmalıydı sonsuza dek. Bir itiraf değildin içimde, olamazdın da. Gözlerimdeydi en büyük itirafım, gözlerine olan dost sevdam. Söylemiş miydim, gözlerim gözlerinde kalmıştı dostum ve varlığınla papatya tarlası gibi rengarenk oldu dünyam ıstırap geçidi dediğim o kapıdan her içeri girdiğimde de acılarım vardı geçmişe dair lakin varlığından sonra kapı da cennet oldu gözümde, sırf sana yol verdi diye. Bir de seni benden uzaklaştıran, beni sana yaklaştıran yollar vardı aramızda. Oysa bir kahredici lanetti yolların hakkı.Tarifi ateşten yakıcı, kavuşulamayan mola sancıları..... Hüzünler kulübesi mi demeliydim bilmem ki, gecemi kuşatan o yalnızlık duvarımın içine veya seninde söylediğin gibi özlemlerime dair sessiz çığlıklarımıydı Yaşamımın sessiz senfonisi.. Yalnızlığa gebe olduğum her dakikada.Vurgun yemiş yüreğimde ne yalnızlıklar doğdu,ne yalnızlıklar büyüdü, ne yalnızlıklarla boğuştu yüreğimin göz bebekleri. Bazen sırdaşım oldu penceremden içeri giren karanlığa faydasız bir demet aydınlık. Söndü sokak lambaları,onlarda anlamadılar halimden. Biliyorum..Gün gelecek, bir gün elveda diyeceksin, uğruna kelime tükettiğim dost, kelimelerimle kanayacaksın içime ne de kolay söyleyeceksin üç heceyi bir solukta. Ben ise Sadece el diyebileceğim, içimi kuşatan ellerini bir an olsun tutabilme özlemiyle.Veda yakışıksız kaçacak halimize.Hangi kavuşmanın vedasıdır? diyerek garip siyeceğim sözlerini. Ben sana hiç kavuşamamıştım oysa ey dost! Yakışıksız elveda ile gömeceksin güzelliğini yüreğime, Ölümlere alışkın olan yürek sancılarımı tetikleyeceksin ve ben limon kolonyası kokacağım ölü evi gibi. Gözlerimde demlenecek ıstırabım öksüzlüğüm, garipliğim.Gözlerime gömeceğim bedenimi gidişinde. Elveda umudum, elveda varlık sebebim, elveda ; dostum bellediğim diyerek söyleneceğim arkandan veda halimize yakışıksız kaçsa da sessiz çığlıklar atacağım ve ben, bendeki bensizliğin aslında sensizlik olduğunun bir kez daha farkına varıp, sonsuza dek bensiz ,sensiz,sessiz kalacağım.............. ___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir.Lütfen Buraya TIKLAYARAK Üye Olunuz.]tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır...

01-09-2007, 04:09 PM	#4 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 1000 Rep Puanı: 83265 Rep Derecesi:	Sen gittin.. Sen gittin.. Bir zifiri karanlık, bir zından yalnızlığı, ağır bir boşluk bıraktın geride. Gittin ve dönmeyeceksin bir daha Haklısın gidişinde, bu aşkı bitirmekte haklısın. Tek söz söyleyemedim. Yüzüne bakamadım. Karşında ağlamadım. Eridim, tükendim, bittim. Sonsuzlukta bir insan nasıl olur.. sesi soluğu nasıl duyulur? Elveda aşkım.. Elveda sevgilim. Sen kendini hiç böyle gereksiz, böyle değersiz, böyle yapayalnız hissettin mi? Ayrılık ölüm kadar acı ve soğuk.Aynalara bakıyorum. Aynada gördüğüm ben değilim. Gözlerim cehennem ateşi.. dudaklarım mühürlenmiş. Ellerim titriyor. Yüreğim kızgın demirlerle dağlandı. Yokluğunun bedeli çok ağır sevgilim. Sevinçlerim, hayallerim, umutlarım, renkli dünyam elveda.. Elveda yaşamak.. yaşamın anlamı elveda. Kimse farkında değil yokluğunun. Sensiz ne hallerde olduğumu kimse bilmiyor. Anlamıyor yitip giden bir aşkın kederini. Düne kadar en yücesini yaşadım mutluluğun, ayaklarımın altından kayıp gidiyordu toprak, denizlerin ovaların üstünde uçuyordum. Güneş kadar yakındı bana aşk. Güneş kadar sıcak ve parlak. Bıraktın birdenbire, kanatlarım kesildi. Hızla çakıldım yere, boşluğun içindeyim, şimdi hiçbir şeyim. Oysa dünyanın en zenginiydim. Bütün çiçekler bizim için açardı, bizim için ballanırdı meyveler, ekinler bizim için bereketli, sular bizim için çağlardı. Şimdi toz duman içinde kızgın bir çöldeyim. Yönümü yolumu şaşırdım. Sam rüzgarlarına bıraktım gövdemi, sürüklenmekteyim. Sen bensiz nasılsın, bilmiyorum. Rahat mısın, mutlu musun, bu kadar çabuk beni unutur musun?.. Nasıl birden mazi olursun? Düne kadar gözlerinden aşkı içtiğim, dudaklarında yüreğimi erittiğim, uğruna bıçaklar çekip dünyaya meydan okuduğum ey sevgili nerdesin? Kimlesin?.. kimlerlesin?.. Kimlerle oynaşır gönül eğlersin? Ben burada, terk edip gittiğin yerdeyim. Elveda aşkım.. Elveda birtanem.. Elveda sevgilim! Elveda sana ___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir.Lütfen Buraya TIKLAYARAK Üye Olunuz.]tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır...

01-09-2007, 04:12 PM	#5 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 1000 Rep Puanı: 83265 Rep Derecesi:	Bu senin son gidişin miydi sevgili Bu senin son gidişin miydi sevgili..? Bu senin son gidişin olsun sevgili, bıraktığın son acı olsun. Ve ben senin yaşayamadığın son sevda olayım... Bu son gidişin miydi anlayamadım sevgili..Hani hep giderdin ve gelirdin ya geriye, bu da onlardan biri miydi..? Uzun zaman oldu bu sefer, söylemek ve sormak zor geliyor ama bu senin son gidişin miydi sevgili...? Küçük bir oyun oynuyor gibiyiz sanki. Ben ebe olmuşum sen saklanan...Nerelere saklandın da bulamıyorum seni. “Ah işte ordasın” dediğim yerlerden hep başkaları çıkıyor, herkes hep bir ağızdan, dalga geçer gibi, “çanak çömlek patladı” diyor,bense garip bir umutsuzlukla geri dönüyorum ağacıma, kaldığım yerden seni aramaya başlamak için... Bu son gidişin miydi, anlayamadım sevgili..Göremeyeceğimi sandığım zamanlarda birden karşıma çıkıyor, içimde yeni yangınlar bırakarak geri dönüyorsun. Kimlerin yanına dönüyorsun da uzun sürüyor sessizliklerin? Gittiğin yerlerde bana benzeyen ve tanıdık bir şeyler var mı bari.? Gülmeyi unuttuğun zamanlar, kimleri çağırıyorsun yanına..? Hüzünlerini kovan yürekli biri var mı yani..? Hani bir anda gelip de o puslu havayı dağıtan, seni içmeden sarhoş eden ve güldüren, hüzünlerini bulamayacağın yerlere saklayan biri..Sen dayanamazsın yalnızlığa. Dokunmak ve karışmak istersin. Yalnız kalmak sana acılarını hatırlatır..bir kadının teninde istemeyerek bıraktığın acıları. Yalnız kalmak sana çocukluğunun masum düşlerini hatırlatır..ağlamak istersin ama ağlayamazsın. Yalnız kalmak sana tutunamadığın sevgileri hatırlatır; çaresizliğini, yıkılmışlığını...arkanda bıraktığın, dokunmaya korktuğun özlemleri. Yalnız kalmak sana göre değil sevgili..Sen yalnızlığında kendinle karşılaşır ve ürkersin yüreğinin saatlerce sana karşıt konuşmalarından. Bu yüzden merak ediyorum ya, başkalarına da ‘hüzün kovan kuşum’ diye sesleniyor musun acaba..? Bu son gidişin miydi, anlayamadım sevgili..Hani birden için çocuklar gibi şımarmak istediğinde, parmakların telefona gider, arar ve kusardın ya, dizginleyemediğin coşkunu ve manyaklığını..hani bir tek ben anlardım ya, senin bu ani çıkışlarını, serseriliğini ve türk dil kurumunda bulunmayan hafif meşrep kelimelerini ve cümlelerini..hani kimseyle böyle konuşulmaz deyip de, sınırlarını aşardık ya gereksiz kibarlığın ve nazlanmaların..Uzun zaman oldu içimizdeki bu deliliği ve bastırılmışlığı dışa vurmayalı. Bu yüzden merak ettim, bu senin son gidişin miydi sevgili, anlayamadım... Söylenmemiş ve çoğaltılabilecek bütün sözleri kendi adına söyledin ve gittin..Umuduma, çılgınlığıma ve kadınlığımın senin yanındayken güzelleştiğine inanırken, yokluğunu mutlu edemeyeceğime inandın ve gittin..Sana karışıp, yüreğine akmama izin verip, beni göklere çıkartırken; bir anda yere indirdin, midemi bulandırdın ve ayrılığı sıkıştırdın parmaklarımın arasına, gittin..Ne kadar değerli ve farklı olduğumu anlatmakta zorluk çeken sen; yalnızlığımın en ıssız, en karanlık ve en savunmasız zamanlarında beni dinlemedin, gelmedin ve gittin..Sevmek bu kadar basit, bu kadar kolay ve taşınabilir bir eşya gibi hafif değil; çıkartıp da bir başka yere koyabileceğin. Bu yüzdendir ki sen beni hiç sevmedin sevgili. O “seni çok seviyorum” diye haykırdığın nadir zamanlarda bile, bunu söyleyen sen değil, senin geçmiş bir sonbahar’da bıraktığın, sana benzeyen ama sana çok yabancı olan sesindi. Bu yüzden sen beni gerçekten sevmedin sevgili. Kendini daha ne kadar kandırabilirsin bilmiyorum ama sen acı çekmeyi seviyorsun...bense balonlar patlatmayı, uçurtmalar uçurmayı ve yaşamayı seviyorum her şeye rağmen. Sen korkularını seviyorsun..bense, korkularımın üzerine gitmeyi, savaşmayı ve hatta gülmeyi kaybederken bile...Artık biliyorum, bu senin son gidişindi sevgili ve benim son bekleyişim, son vazgeçişim sevdandan... Artık gelsen de ne işe yarar ki..? Ben; sana olan kırgınlığımı, yokluğunu, özlemini, umutsuzluğunu sevmeye başladım. Ben senin giderken bende unuttuğun ve zaman zaman öksüzlüğüne ağlayan sevdanı sevmeye başladım. Ben senin artık beni unutan, merak etmeyen ve değer vermeyen yüreğini sevmeye başladım. Şimdi hangi tende üşüyorsun da titrediğini hissediyorum kilometreler ötesinden? Ben senin başka mevsimleri tanımak isteyen o heyecanlı ama tutunamayan bakışlarını sevmeye başladım. Artık gelsen de ne işe yarar ki..? Parçaladığın sevgimi toparlayabilecek ve çiçekler toplayıp yollarıma serebilecek kadar güçlü değilsin sen. Sen, ben değilsin. Hiç olmadın ve olamazsın..O sakladığın yüreğine hiç almadın beni, hiç özlemedin, gözlerin hiç uzaklara dalmadı, belki de şerefime hiç kadeh kaldırmadın. Bu yüzden bu senin son gidişin olsun sevgili, ayrılığın hakkını ver. Böyle bir sevgiyi terk edebilecek kadar yürekli oldun, beni unutacak kadar da korkusuz ol. Özleme, yolunu yolumdan geçirme, sesime düşme, salaş meyhane masalarında konuşmalarımı arama, rakının yanında anma adımı..ayrılığın hakkını ver. Çünkü bunu sen istedin.. Bu senin son gidişin olsun sevgili, bıraktığın son acı olsun. Ve ben senin yaşayamadığın son sevda olayım..... ___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir.Lütfen Buraya TIKLAYARAK Üye Olunuz.]tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır...

01-09-2007, 04:14 PM	#6 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 1000 Rep Puanı: 83265 Rep Derecesi:	Yüreğimi ezen tek korku Öyle çok reddedildim ki, öyle çok unutuldum ki senin tarafından, sensiz kalmak yüreğimi ezen tek korku artık. Öyle ki hayatım yalnız bir korku halinde ayakta duruyor şimdi... Korkumu gerçeğe büründürdüğün anda yıkılıp gideceğim. Her şeyi tükettim. Hayata tutunmak adına ne varsa her şeyi yaktım seni sevebilmek için... Tüm sabrımı, kendime ve insanlara güvenimi, sevginin hayatın tek harcı olduğuna olan inancımı... Artık senden başkasına verecek enerjim, sevgim ve hayatla hesaplaşacak bir benliğim kalmadı. Geriye dönüp sığınacak bir kendim kalmadı... Şimdi bana varlığımın sana acı vermediğini söylüyorsun. Gitmemi istiyorsun, sonra yeniden gelmemi... Ve sonra yeniden gitmemi... Beni sensizliğin o dipsiz çukuruna önce sarkıtıp, sonra yeniden gün ışığına çıkarıyorsun. Sevgimi, yokluğumu hissettiğin yerde bulmak istiyorsun. Aşkımın benliğini ve hayatını ele geçirmesinden duyduğun o sebepsiz korkuyu yenmek için, bana seninleyken tekrarı olmayan bir şiiri hatırlatan zamanın, sana benimleyken gösterdiği monoton ve tüketici yüzünü yok etmek için oynadığın bir oyun bu belki de... Beni deliliğin sürgünlerine yollayıp, sonra yeniden kalbine çağırıyorsun. Korkuyu beklemenin telaşı korkunun kendisinden çok daha ürkütücü biliyor musun? İşte bu yüzden sensizliğin karanlık kuyusuna kendi ellerimle bırakıyorum kaderimi. Korkuyu beklemekten vazgeçiyorum, ama asla seni sevmekten değil, sevgili... Sana veda etmeden kayboluşa karışmam da aslında sadece bunun için... Madem varlığım acı vermiyor sana, madem ki ancak yokluğumda sevgimi hissedebiliyorsun, öyleyse yokluğumla kal sevgili... Madem ki yokluğumla daha mutlusun, o halde yokluk benim bu aşk için büründüğüm son kimlik olsun... ___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir.Lütfen Buraya TIKLAYARAK Üye Olunuz.]tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır...

01-09-2007, 04:15 PM	#7 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 1000 Rep Puanı: 83265 Rep Derecesi:	Şimdi Sen Şimdi Sen ! ... Ve şimdi sen, ne kadarını anlayabiliyorsun konuştuğumun? Yüzümü saklıyorum, sesim şaşkın ağır siste. Eğer sana gelmişsem ben, bu ıslak adayı bırakmış ve sana gelmişsem, daha gençken ve parmaklarımda gücüm varken, sana seni sevdiğimi söylemek için gelmişsem ve üstelik henüz seni tanıdığımı bile söyleyemezken. Benim ne kadarımı anlayabilirsin sen? (Yalnızca renkleri, eylemi ve açık geceleri ya da senin tanınabilir yönlerini sevdiğimi mi?) Bizler yalnızca kahramanları severiz. Ve şanlı ölümleri savaşlarda. İnemeyeceğimiz duvarlara tırmanmayı, ardımızdaki bütün köprüleri bütün dönüşlerimizi havaya uçurmayı severiz. Bütün geri çekilişleri. Sanki bir şeyler sonsuza dek değişmez kalacaklarmış gibi. Ay, sanki her gece yeniden bizim için doğacakmış da (biz de onu siperlerimizden seyredebilecekmişiz) gibi. Sanki, sanki kesin ya da tatlı bir şeyler varmış gibi hayatlarımızda. Uzun kederli nefesi havanın yüzümü yalamakta şimdi. Yalanlar, güçsüzlük ve kendime nefretim. Sana nefretim, anlayamadığın için, ya da beni yanlış nedenlerle aşağıladığın için. Doğru nedenlerin de vardı. Ve işte hastayım. Oh, tanrım, ağrılı geceler gibi hastayım. Kararıp sönen yaşlı kış günleri gibi. Bir dans düşünüyorum. Biraz müziğim olsaydı benim yazabileceğim bir dans. Ya da sen bana bir parça yumuşacık müzik çalabilseydin. Altın rengi yamaçlarıyla bir Couperin. Saçlarını kokladığım bir Ravel ya da parfüm kokuları arasında bir Debussy. Neydi beni harekete geçiren? Kendi sızlanışlarıma kızgın; sakin tadı kederimin. Rüzgarın dövdüğü yüzüm, başka yüzler, istek ve etekleri yerleri süpüren tatlı kibar çinli hanımefendilerle örülü kederim. (Ve bu benim anlatmak istediğim değildi işte. Ve ne de senin için istediğim. Müzik bile değildi, yalnızca alelacele karalanmış bir günün terörü. Arzular. Sözcükler. Boşuna. Duyulur bir doyum yok. Parmaklarımın altı tamamen ışıksız. Oda, duvarlar; sessiz ve ölümcül. Müzik yok. Eğer bir dans olsaydı. Bizim için bir dans; ellerin yüzümde, yüzün ıslak gözyaşlarından (ya da sessizlik. Bizi havanın ağırlığında kuşatabilecek. Sessizliğin yırtılışı, kıpırdayışlarımızın rengiyle karanlığın yaralanışı! Çıplaklık? Havaya büyük sıçrayışlar? Geniş ve keskin dönüşler; yaşlı bir gölün suyunda ayın bulanık yansıması. İncecik kornet sesleri ve kahkahalar. Bunu duyabiliyor musun? Sana kimin seslendiğini biliyor musun? Beni tanıyor musun? (Senin sevgilin bile değilim. Senden, apansız karmaşandan korkan biri. Yüzüksüz ellerinden. Gizlenmiş saçlarından. Sesinden, gerçek bile olmayan sesinden. Ya da güzel. (Şimdiye dek nelerimiz olduğunu söyleyebilecek durumda bile değilim. Bir şeyler sürekli sarmaktalar senin sözcüklerini. İsteksizlik gibi bir şeyler. Gitgide karanlık bürüyor çevreni. Ve müzik bile değil bu sözcükler. Hiç bir hareket yaratamıyorlar bir dans için. (Pencerede acemice ayakta, ayı seyrediyorum. Şekilsiz bir duman gecenin kurşun rengi zarına karşı yükseliyor. Titrek zayıf sözcükler dökülüyor dudaklarından, zorlukla duyuyorum. Yüzün sözcüklere dönüşüyor. “Sev beni, hadi sev beni.” Pencere geceyi karşılıyor ve her zaman. Bizim konuşamadığımız zamanlar. Camın içinden geçen akıyı ne biçimlendirir? Yalnızca duvardaki gölgeler. Parmaklarımın ardında, arduvaz üzerinde kayan bir cam sesiyle beni izliyorlar. Sen gecede haykırıyorsun, ve yalnızca ay ses veriyor. Kırmızı binaların arasında sıkışmış bir ev. Ve gecenin soğuğunda bir çan vuruyor. Ay Kuzey ırmağının üzerine kurulmuş, hemen altında mavi bir köprü. Karanlığın içinden mavnalar ve yaşlıca adamlar süzülüyorlar. Gözlere gereksinimleri yok. Usulca şafağın uzun kara çizgisinde yitiyorlar. Ayak sesleri, kırılan kirli dalgalar kıyıda. Karanlıkta çakan deniz kuşları. İçerde yalnız oturmaktayım, düşüncelerim yok. Sana seni düşündüğümü de söyleyemem. Yalan olur. Öylece oturuyorum ve gitgide yorgun düşüyorum. Göğün sabahla aydınlandığını bile seyretmeye gücüm yok. ve şimdi, Uyuyorum. Beni uyandırmayı başaramayacaksın., ___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir.Lütfen Buraya TIKLAYARAK Üye Olunuz.]tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır...

01-09-2007, 04:17 PM	#8 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi Ezberim Rep PuanLaması İtibar Gücü: 1000 Rep Puanı: 83265 Rep Derecesi:	Sevgin oLmasaydı Gitgide aLisiyorum sana: hic bir aLiskanLik bu kadar güzeL oLamaz. ELLerin eLLerimden uzakta nasiL gücsüzüm biLemezsin. Yanimda oLdugun zamanLar sigara dumani gibi cigerLerime doLuyor, aLkoL gibi damarLarima yayiLiyorsun. Durmadan basim dönüyor verdigin hazdaN... ALiskanLikLar daima korkutur beni: düsün ki ben yasamaya biLe aLiskin degiLim... Kendimi kendime aListiramadim yiLLardir fakat simdi sana aLisiyorum... AListikca özLemim artiyor, daha yogunLasiyor. YaLniz icimde garip bir korku var. Sana tüm aLismaktan degiL seni kendime aListirmaktan korkuyorum. Bir gün sana simdi verdikLerimden daha güzeLini daha degerLisini verememekten korkuyorum. Bir gün ansizin öLmekten ve seni bana oLan aLiskanLiginLa yapayaLniz birakmaktan korkuyorum. Oysa ki her zaman ve günün her saatinde yaninda oLmaLiyim senin. Bana aLismis oLmaktan pismanLik duyacagin bir dakikan bile oLmamaLi. Bütün zamanLarini zamanLarimLa karistirip emsaLsiz bir zaman biLesiminde yasatmaLiyim seni. UykuLarda biLe ayni rüyayi görmeLiyiz. Her seyin ve her zevkin yarisi senin oLmaLi, yarisi benim... "Bana aLis," demeyecegim. NasiL oLsa aLisacaksin bir gün. Simdi cirkinLigimde güzeLLikLer buLan o gözLerin o zaman en güzeLi görecek bende! ALiskanLiginLa, sevginLe yepyeni bir "ben" yaratacaksin benden! iLk defa seviLmenin ürpertiLeri icindeyim inan. SevgimLe mukayese edebiLecegim tek seyi beni sevmende buLdum... Ömrümde kimse bana sevmenin gerekLiLigini ögretmedi. Kimseden sevgisini istemedim, verdiLer aLmadim. BenciLdim bir zamanLar hic sevmemis oLdugumu kendi kendime biraz da utanarak itiraf ediyorum. AsiL büyük sevgiyi seni sevmekte buLdum ve sevgim senin sevginLe degerLeniyor, ayri bir anLam kazaniyor... Sevgin oLmasaydi degersiz bir cam parcasiydim. Sevginle bir aynayim simdi. Bana bakanLar bastan basa seni görecekLer icimde... Bir zincirin iki haLkasiyiz seninLe anLiyor musun? Ayni kadehte karismis iki ickiyiz. iki keLimeyiz seninLe birbirini tamamLayan. Her yerde iki oLdugumuz icin bir bütün haLine geLiyoruz durmadan. ALiskanLigim devamLi sana cekiyor beni. Durup durup dudakLarini öpmek geLiyor icimden. SacLarini oksamak geLiyor, eLLerini tutmak geLiyor... Kokunun tenime sindigini hissediyorum geceLeri. Teninin dudakLarimda eridigini hissediyorum. Seni kimse benim kadar benimLe bir bütün oLduguna inandiramaz... Gitgide bu aLiskanLigin icinde kayboLdugumu görüyorum. Beni yasadigim zamanin disina cikariyorsun. Bir gün tarih öncesinde yasiyoruz bir gün buLutLarin üstünde. AciLmis bütün kuyuLarin derinLigi icimde seni buLdugum yer kadar derin degiL... ALiskanLik kozasini ören bir ipekböcegi gibi gitgide tamamLiyor bizi. Korkunc bir yangin basLadi yürekLerimizde. ÖzLem, kiskancLik, arzu, ne varsa icimizde hepsi birden bire tutustu. Hic bir su bu atesi söndüremez artik. Bu yangin biz birer kor haLine geLinceye kadar sürecek. Önce bakisLarimiz aListi birbirine... En mutLu oLdugumuz yerde en gücLü oLacagiz seninLe... GeCMiSTeKi TüM ALiSKaNLiKLaRiN BaNa ALiSMaNi ÖNLeYeMeZ ARTiK... ___________________________________________________________________________ Sitemizde İllegal paylaşım yasaktır.. Üyeler onay gerektirmeden mesaj ve konu atabilmektedir. Yöneticilerimizin gözünden kaçan illegal paylaşımları tespit ederseniz lütfen [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekmektedir.Lütfen Buraya TIKLAYARAK Üye Olunuz.]tıklayıp gerekli alanları dolurup bize bildiriniz gereken en kısa sürede yapılacaktır...

01-09-2007, 04:18 PM	#9 (permalink)
KrALiÇe Lanet Olsun Bu İçimdeki İnsan Sevgisine Ezberim Üyelik BiLgilerim Üyelik tarihi: Jan 2007 Nerden: SeVgİnİn Ve SaDaKaTıN Ne DeMeK OlDuĞuNu BiLiNeN YeRdEnİm Üye No: 12309 Mesajlar: 9.673 Ezberim Tşk İstatistikleri Tesekkür: 1322 1619 Mesajına 2643 Kere Teşekkür Edildi