Ama ben aşıktım...

Bütün uslanmazlığımla vardım, gönüllüydüm.
Acılarımı aşıladım kendime, yine ağladım...

Ama ben aşıktım...

Yüzünü özledim ama sesini gördüm bütün şımarıklığınla,
Sesini özledim kokun geldi doldu içime,
Gülüşünü özledim geldi sarıldı boynuma...

Ama ben aşıktım...

Anılarımı diz boyu çamurdan çıkardım yudum yıkadım,
Sonra astım zamanın hüzünlü ipine
Kurudu giyindim, bayramlık elbisesi gibi çocukluğumun
En ağır bu elbisem...

Ama ben aşıktım...

Nefesimizi paylaşırdık yalnız gecelerde
Yalnızdık, yalnızca nefesimiz vardı düşlerimizde
Cesedimizi bırakır giderdik sonra...

Ama ben aşıktım...

Fırtına bastırdı önce kalbimizde,
Deprem çıktı sonra gözlerimizde.
Fırtına savurdu bizi katıksız bir mahpusluğa,
Deprem vurdukça kaldık altında anıların, ezilip tükendik.
Sonrası zihin oyunları küçük aklımızla
Yıkıldık kaldık oracıkta...

Ama ben aşıktım...

Eski bir eskiciyim aslında bu eski dünyada
Sevgi aldım satamadım...
Ama ne güzeldi ne iyiydi, satmadım ben kullandım
Büyüdükçe büyüdü kalbime sığmaz oldu...

Ama ben aşıktım...

Kanı ellerimde şimdi, beynimdeki bütün resimlerimizin
Soyundum soyutluğunda o kırılganlığımı
Düşlerimi sorguluyorum şimdi kalbimin karakolunda
Güzelliğinin kokusu geliyor sonra köpek öldüren şarabımızda...

Ama ben aşıktım...

Uyandım su vurdum yüzüme,
Dün sabah gibi bu sabah da eksiktim yarım kalmış hayatımda,
Kaldığı yerden devam ediyordu eksikliğim.
Bilincim yerindeydi zamanın zehrini içerken
Ve
Her sabah işe giderken...

Ama ben aşıktım...

Önce cesedimle, ruhumu ayırdım birbirinden,
Sonra ruhumu alıp senin yanına geldim o gece
Sabaha kadar bekledim sen odada ben salonda
Sonra öpüp ayrıldım yanağından...

Ama ben aşıktım...

Anılarım misafirliğe geliyordu kovuyordum hepsini,
Sonra ben çağırıyordum yağmurlu havalarda onları
Gözlerim ıslanıyordu uğurluyordum nihayet
Yağmur diniyor toprak kokusu kalıyordu sonunda...

Ama ben aşıktım...

Çevirisi yanlış yapılmış bir hayat bu,
Ne başı ne sonu belli, izlemekle yetiniyoruz sadece
Bizlere neler getirmeden götüreceğini ömrümüzün
Ve
Biliyoruz
Her doğan güneşle biraz daha eskiyeceğimizi...

Ama ben aşıktım...

Sana aşık olduğumdan beri her sigaramı
Son sigarammış gibi çektim içime,
Sonmuş gibi her aşımı ekmeğimi yedim,
Kalbim son kez vuracakmış gibi,
Gözlerim son kez görecekmiş gibi baktım hep sana...

Ama ben aşıktım...

Dizlerime yatırırdım yokluğunu
Hep aynı masalı anlatırdım
Sevgiyle dinler bir daha isterdin
Yüzünde yokluğunun tebessümü belirirdi, ağlardım...

Ama ben aşıktım...

Ve gereğini yapıyordum aşkımın,
Seni kendimle aldatıyordum...
Susuyordum...

Ama ben aşıktım...

Bırakıldık...
Yalnızdık...
Çocuktuk oyuncağımızın elinde.
Yenildik...
Sobelendik hayatın eliyle..

Yaziklar Olsun!!

Avuçlarımda kan kokusu ..
Gözlerimde koca bir aşkın nefesinin buğusu.
Buğulanmış cama çarparken yağmur damlaları..
Her harf göz yaşımla terk ediyor sanki beni ..
Kaybolurken katran karası yalnızlığım da..
Yokluğunun sancısı yankılanıyor tüm caddelerde..
Ve şehrin boş sokakları son kez yıkanıyor 'sen' damlalarıyla..

. . .

Hayatım boyunca inanmadım masallara sevgili..
Bir masalın içinde bulana dek kendimi..
Ama bilemedim ben bu masalın 'yokmuş'u olduğumu..

Ben seni gerçekten sevdim sevgili !
Küçük bir çocuğun şekerini tuttuğu gibi tuttum seni yüreğimde ..
Yaşamın hoyratlığında sevda denilen o küçük çocuk hiç yaralanmasın istedim sevgili..
Ama olmadı...
O ,bir gece vakti tiz bir çığlıkla avuçlarımda can verdi..
Artık bu köhne şehrin her köşesinde ağlıyor o küçük çocuk..


Ben seni gerçekten sevdim sevgili..
Sen o gece İstanbul'un koynundayken..
Çarşafa bulaşan kanla sildin terini..
Ben düşlerimize geçmişi bulaştırmadım sevgili..
Ben "biz" i bir damla kana satmadım.

. . .


Bir masalken sevdamız..
İstanbullu bir fah...nin kahkasındagörüldü gülüşün..
İstanbul kahkalarıyla çınlarken son kez kulağımda..
İstanbul bir kahpeliği daha sakladı koynunda..

Yazık olsun..

Başatan ayağa aşktan ibaretim...

dualarım şiirlerimde
sitemlerim beddualarımda
ve
kıyamayıp geri aldığım
tövbelerimde isyanlarım...!

ne bir son
ne bir başlangıç..
bakışlarınla kavrulup gidiyorum işte..
bronzluk yakışır bana
birde utanırsam sözlerinden
seversin yanaklarımdaki çilek rengini...

kalıplardan sıkıldım artık
yüreğimin hacmi büyük
duygularıma sığmıyor
hüznüme rest çekiyorum..!

yaşıyorsam aşkımı
aşıksam
tutmayın beni..!
kartopu gibiyim şimdi

.......d
.........ü
...........ş
.............t
..............ü
................k
..................ç
....................e


.........................M
......................U
...................R
................O
..............y
..........ü
.......y
....ü
.b

Git Başimdan Aşkimm

yoğun ve tedbirsiz çökerdi sevdan
sökülürdü duvardan tırnakları varlığının
taş bile gücenir
sabır bile dile gelirdi
sen inatla tutunurken
bir yürek coşkudan çatlar
bir derviş muradına ererdi
sen bıçak kadar keskin
ben sel kadar taşkınken

gölge etme aşkım
artık dokunuşu ve sesi
rengi ve soluğu olmayan
gölgemle sırdaşım

yorgun ve gelişigüzel yağardı sevdan
beslerdi özlemin sevgimi
yosun bile darılır
yağmur bile dize gelirdi
sen bir türlü dinmezken
bir yürek ümit biriktirir
bir damla gülden süzülürdü
sen sahil kadar dingin
ben dalga kadar azgınken

düş yakamdan aşkım
artık boşa akmaktan sıkkın
ve ardında bıraktığı kanıttan bıkkın
yaramı deşerek dökülür gözyaşım

sensizlik kurulurdu tahtına gecemin
sürerdi hükmünü Zaferinden emin
kahır bile hırslanır
kin bile aman dilerdi
sen ısrarla beklerken
bir yürek pas tutar
bir bulut yaslanırdı omzuna dağların
sen kül kadar dargın
ben volkan kadar kızgınken

çık aklımdan aşkım
artık hesaplaşma günü yakın
ve çarpılacak suratına
aklımda yarım bıraktıkların

canevimden sorgularla vururdu gerçekliğin
bozulurdu tılsımı gizemin
yemin bile çiğnenir
düş bile diş bilerdi
sen ayak diretip gitmezken
bir yürek yas tutar
bir garip sallanırdı ucunda yağlı urganın
sen kabullenirdin ayrılığı yılgın
ben yenilginin kederinden çılgınken

git başımdan aşkım
aşkın
başımdan
aşkın

Bitti Bak... Üzülme Sen


Hani mecalin kalmaz ya bir adım bile atmaya..
Hani tükenir ya takatin..
Yığılır kalırsın olduğun yere..
Boşverirsin hayatı..
Umrunda değildir hiçbirşey.
Canın ağırlaşır ağırlaşır yük olur bedenine..


Kime anlatırsın kii.
Kim anlar kim dinler ki..
Ağlıyorsun da kim ağlattı ki seni..
Kim ne dedi ki sana..


Dayanıklısındır sen.. Hiçbirşey yakmaz yüreğini..
Taştansın ya sen.. Hissetmezsinde zaten..
Bırak allah aşkına, bilirim ben seni..
Senin yakınman yok yere..
Nasıl kalmaz gücün kuvvetin..
Nasıl biter takatin..Çeliktendir bedenin..
Dayanırsın sen..Dayanırsın..


Dayanır belki bedenim ama çöktü yüreğim..
Canım çekildi ruhumdan.. Kalmadı zerre hissim..
Dediniz ya taştansın sen.. İşte taşlaştı kalbim..
Ama bak yinede eğik boynum..
Feryad etmeye bile yok artık gayretim..
Anlayan yok.. Dinlemeye teşebbüs bile yok..
Tahammül son raddede.. Bıçak dayandı kemiğe..
Tek kelam yetecek..Sabır bitti bitecek..
Artık yeter bile diyemiyorum..
Kelimlerim yitirmiş manasını..
Yüzüm donuklaşmış, kaybetmiş ifadesini..
Olsun diyorum, olsun..
Varsın yüreğim taş olsun..
Kaybedeyim kendimi.. Feda edeyim hayalimi, geleceği..
Kalmadı ki heyecanı.. Düşündüğümde dolup taşmıyor ki gönül pınarları..
Ne gözümde damla yaş..
Ne yüreğimde hayalini kurduğum bir hayat..
Ne bir beklenti ne bir umut..

___________________________________________________________________________

Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı..

Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden..

Ben yapbozlarda kayboldum…

emegine saglık