ÖZGÜRLÜK

Özgürlük dedin mi, uçsuz bucaksız olmalı
Deniz gibi, gök gibi mavi olmalı rengi,
Çekip gidecek kadar çocuk,
Pişman olup dönecek kadar cesur olmalı yüreği insanın,
Laf söyletmemeli geçmişine geleceğine,
Bugünü zaten sorma gitsin yaşamalı ne varsa,
Yürekli olmalı son demine kadar....

Özgürlük dedin mi, gözü kara olmalı insanın,
Taş gibi sert, su gibi duru olmalı bir yerden sonra,
Canına kıyacak kadar basına buyruk,
Hesap soracak kadar bağlı olmalı sıkı sıkıya
Ağlayarak gözlerini yıkamalı insan küçük duraklarda,
Bir kalp sızısı yaşamalı, olmadık bir yerinde hayatının,
Bir umudu olmalı, yaşama sevinci gibi
Elinde tuttuğu, tutamadığı ne varsa yaşatmalı gönlünde....

Kadere boyun eğmek yok bu devirde,
Kadere boyun eğdirmek yerine..
Şansa tepeden bakmalı insan,
Hadi canım sende gülümsemesiyle...
Buldun mu yaşayacaksın ne varsa hayatında,
Kaybetmeyi göze alacaksın ki sevebilesin
Ateşlere atacaksın yüreğini sorgusuzca,
Dönüp arkanı gideceksin yorulduğun yerde..
Tüketmeyeceksin, tükenmeyeceksin de...
Beklemeyecek, hep vereceksin kendinden de öte...

Özgürlük dedin mi, sıkı sıkı tutacaksın hayatı bir yerinden,
Bir yanın tutsak, bir yanın haylaz olacak..
Adına toz kondurmayacaksın yanındakinin,
Savunmasız aşklara yer yok hayatında...
Koş koşabildiğin kadar o halde,
Duraklama akşamlarda yaşanmaz hayal kırıklıkları,
Gözü kara yüreklerde büyür büyüdükçe sevda,
Tüm düşleri gerçek yapabiliyorsan, yaşıyorsun hayatta...
Benim düşlerimle, senin gerçeklerin neden yan yana...
Var bir bildiği hayatının,

Anlam katıyor her nefeste yüreğin gözyaşlarına,
Soluklanacak yer arıyorsun yüreğimde,
Hem kaçar adım senden, hem yanında anlasana
Bu çelişki neden diye sorma,

Var bir bildiği hayatının,
Artık sorgulama......
...........................................

Hangi Ayrılık

Hangi gün karar verdin,
Küt diye çekip gitmeye?
Hangi lafım dokundu sana,
Böyle inceden inceye?

Hangi otobüs söyle,
Hangi uçak, hangi tren;
Seni benden götüren,
Beni bir kuş gibi öttüren?

Hangi kırılası eller dolanır şimdi,
Kırılası belinde?
Hangi rüzgar şarkı söyler,
O ay tanrıçası teninde?

Hangi çirkin gerçek uğruna,
Tükettin güzel ütopyamızı?
Hangi boşboğazlara deşifre ettin,
En mahrem sırlarımızı?

Hangi cama kafa atsam;
Hangi kapıyı omuzlayıp kırsam?
Hangi meyhanede dellenip,
Hangi masaları dağıtsam?

Ben de bu sersem başımı,
Karakolun duvarına vursam!
Kendimi caddeye atıp,
Arabaların altına savursam!.

Hangi tercih beni,
En hızlı şekilde öldürür?
Hangi şekil öldürmez de
Ömür boyu süründürür?

Kayıp ilanı mı versem,
Şehir şehir dolanmak yerine?
Ödül mü koysam, ölü veya diri,
Seni bulup getirene?

Hangi ayrılık var ki,
Böyle diş ağrısı gibi, durmadan zonklasın?
Hangi cam kesiği var ki
Böyle musluk gibi, içime damlasın?

Hiç sanmam, hasta kalbim,
Bunu bir süre daha kaldıramaz..
Feriştah olsa, böyle
Eli-kolu bağlı, bekleyip duramaz!..

Hangi mübarek dua,
Hangi evliya tesir eder, seni döndürmeye?
Hangi aptal mazeret ikna eder,
Ateşimi söndürmeye?

Olur mu be, olur mu?
Bu da benim gibi adama yapılır mı?
Aşk dediğin mendil mi;
Buruşturup bir kenara atılır mı?

Vefa bu kadar basit mi?
Alınır mı, satılır mı?

Hangi hırsız çaldı
Seni yırtık cebimden?
Hangi pense kopardı,
Bizi birbirimizden?

Hangi uğursuz hamal taşıdı valizini?
Hangi çöpçü süpürdü,
Yerden bütün izini?

Hangi yaldızlı otel,
Çarşaf serip barındırdı?
Hangi süslü manzara,
Seni kolayca kandırdı?

Hangi şarlatan imaj,
Böyle çabuk ilgini çekti?
Hangi pembe vaatler,
O saf kalbini cezbetti?

Dağ gibi adamı eze-eze,
Hangi anası tipli parlak çömeze
Hangi alemlerde kahkahanı ettin meze?

Hangi yamyamlara yedirdin,
O masum rüyamızı?
Hangi mahluklar çiğnedi,
El değmemiş sevdamızı?

Hangi bıçak keser şimdi,
Benim biriken hıncımı?
Hangi mermi dağıtır,
İnsanlara olan inancımı?

Hangi bekçi,
Hangi polis artık zapteder beni?
Ve hangi su bağışlatır,
Hangi musalla temizler seni?

Hangi sevgili var ki
Senin kadar duyarsız ve kalpsiz?
Ve hangi sevgili var ki
Benim kadar çaresiz?

Hangi ayrılık var ki
Böyle kanasın ve böyle acısın?
Ve hangi taşyürek var ki
Benim kadar ağlasın?