Anlatılmaz tarif edilmez bir şey seni sevmek!
Gözlerine baktığımda içim erirken dilimin tutulmasına alıştım artık, Oysa ki haykırmak istiyordum ‘’seviyorum’’ diye. En büyük sevgi benim içim de diye. Bir masal gibi rüya gibi gerçekliğine inanamayacak kadar.
Biliyor musun? çocukluğumda hiç masal anlatılmadı bana. Rapunzel’i pamuk prenses’i büyüdükten çok sonra yada kitaplarda öğrendim. Masal kahramanlarım ve beyaz atlı prenslere dair Hayallerim olmadı. Küçücük bir kızken evcilik oynayıp çamurdan çörek yapmadım. Olmaz gelirdi bana bunlar. Çocuk aklımla kavramıştım gerçeğin çekiciliğini.
Şimdiki zaman ise kocaman oldu o küçücük kız çocuğu, yüreği kendinden de büyük hem. zamanında inanmadığı beyaz atlı prensin gerçek olduğunu, onu taa içinde hissedince öğrendi. Meğer masallar gerçekmiş ve bunu bir çift yeşil gözün ışıltısında gözleri kamaşınca hissetti.

İnsan kaderinin değiştiğini hisseder mi ?

Ben hissettim gözlerin gözlerime deydiğin de, içimi ısıtan bakışlarınla hissettim hem de. Rüyamıydı karşımda gördüğüm güzellik beni böylesine çekti içine ?
Ne yaptın bana sevgilim ?
Nasıl aşığım bir bilsen sana. Gözümü kırptığımda saniyelik zamanlarda gözümün önünde belirip alıyorsun aklımı başımdan. Çocukken oynamadığım evcilik oyununda ki anne oluyorum hayallere dalıp. Pembe bulutlardan çörekler yapıyorum sevdiğime. Çocuk oluyorum her aklıma geldiğinde kucağında şımarmak istediğim . sonra kocam oluyorsun aynaya baktığımda işten gelişine hazırlandığım.
Gözlerimin parlayışında, geliyor gözlerin aklıma. Seni ilk gördüğüm anı yaşıyorum. Her seferinde aynı heyecanı yaşatıyorsun bana. Kokun geliyor zamanlı zamansız burnuma, en olmadık zamanlarda içime kondurduğun mutluluk baloncuğu köpürüp köpürüp taşıyor içimden dudağımda tebessüm bırakıp.
Gelecek günlerin adı adın oluyor. Yanına adımın yazılı olduğu. Yanında küçücük boşluklar oluyor yaldızlanmış süslü püslü boşluklar çocuklarımızın isimlerini yazacağımız.
Ben böylesine sarhoşken aşkınla, korkular sarıyor içimi. En çok sevdiğin üzermiş en çok diye öğrenmiştim ben. Üzülmek de değil benim korkum öyle seviyorum ki seni en büyük üzüntüler bile senin uğrunaysa vız gelir bana yeter ki canım yandığında sığınacağım liman gene sen ol hep şefkatle baksın gözlerin bana. İlk günkü gibi sevgini göstermeyi esirgeme benden.
Ömrümü sunmuşum ben senin ellerine tek sözünle gözümü kırpmam veririm sana bu canımı.
Sevdiğimsin benim sen, varlığını tüm varlığımla hissettiğim, erkeğim, içinde her şeyi barındıran ama hiç bir şey gibi olmayan. Sen teksin benim her şeyimsin.

Adın; aşk senin içimi coşturan.
Adın; sevgi kendimi kollarına bıraktığım
Adın; sadakat gözlerimi kör eden
Adın; bağlılık kalbimin bile adının yankısıyla attığı
Adın; şefkat çocuk gibi koynuna sığındığım
Adın; şehvet nefes alışınla bile aklımı başımdan alan
Adın; huzur engin denizler gibi kendimi kaybettiğim
….
Adın; HERŞEY ama sadece BENİM!!!!

SUSANNA

___________________________________________________________________________

evet ben yazdim acemi isi ama idare edin artik

Alıntı:

susanna´isimli üyeden Alıntı evet ben yazdim acemi isi ama idare edin artik

yok gayet güzel olmuş
sevgiyi ve o sevginin verildiği kişiyi en güzel şekilde anlatmış yazınız.ve o kişiden alınan sevginin kuvveti de hemen belli oluyor zaten sanki yaşama amacı sadece o sevgi olmuş gibi
tebrikler güzel yazı

___________________________________________________________________________