seni özlemek dayanılmas bir yıkım benim için...we bu beni ölesine
bunaltıyorki...yalnızca senin izin werdiğin kadar yaşayabiliyorum
seni...sana ulasma cabalarıma kendimce bir uygunluk derecesi
belirleyip ona göre izin weriyorsun...oysa her arayısında ben;sesinle
beslenen bir sewdalı değilmiydim senin için...dün gibi bugünde
yoksun,yarınıysa hiç bilmiyorum...yine yoklugunlamı kalcam yoksa
bedenim we ruhum yeniden canmı bulacak bilmiyorum...birgün
anlayacakmısın acaba beni kendinden uzak tuttukca,beni yenilgilerin
ortasında yapayalnız we sawunmasız bıraktığını???ama yinede
şikayetsizim sana karşı.çünkü sen aşksın bende gönüllü köleliğinden
hiçbir yakınması olmayan bir sewen...
AŞKA AŞIĞIM BEN YOKLUĞUYLA BENDE OLMASINA RAĞMEN.....,

___________________________________________________________________________