‘Kurtaran Ekspres’so!H.SALİH ZENGİN
Anadolu Rock türünün öncü isimlerinden Kurtalan Ekspres, küresel ısınmaya karşı harekete geçti. Türkiye’nin 10 ilinde konser verecek ve bu tehlikeye dikkat çekecek grup, aynı zamanda küresel ısınma ile ilgili yaptığı bir şarkıyı da seslendirecek.
Bundan sonra daha sert müzik yapacaklarını söyleyen Kurtalan Ekspres’in konser sponsoru ise Singapurlu bir kahve firması. Türk firmalar ise bu sosyal sorumluluk projesine destek vermeyi reddetmiş.
30 yıllık Kurtalan Ekspres Grubu’nun yüzün üzerinde yolcusu oldu. Yeni yolcu alımı olacak mı artık?
Ahmet Güvenç: Biz Barış Manço’yu kaybettikten sonra 4 kişilik çekirdek bir kadroya girdik. Bu çekirdek kadroyu değiştirmeyi de düşünmüyoruz, bizim aramıza da girmek zor iş zaten. Bünye kaldırmıyor. En son giren Eser Taşkıran bile 15 yıllık. Bir ordunun askerleri gibi mücadele ediyoruz.
Barış Manço’nun ismi gruba bir tür sorumluluk mu yüklüyor, yoksa ‘Barış’ın rantını yiyorsunuz’ eleştirilerine mi yol açıyor?
Ahmet G.: Beraber yaptığımız bir şeylerin rantını biz nasıl yeriz ki? Barış’a yapılan en iyi albümlere bakılırsa Kurtalan Ekspres’in rolü çok iyi görülür. Barış’ı bir yere getiren kilometre taşlarından Yeni Bir Gün, Dönence, Gülpembe gibi albümlere birebir katkımız var. Herkes abuk sabuk projelerle ortaya çıkarken biz kenarda kaldık. O üç sene sürdü zaten.
Bahadır Akkuzu: Barış abinin ölümünden hemen sonra bana bir telefon geldi. Telefondaki kişi, “Bir alışveriş merkezinde hemen yarın bir konser yapmak istiyoruz. Size açık çek, istediğiniz parayı yazın.” dedi. Benim yaptığım sadece hakarete varan bir söz edip kapatmak oldu. Rant yiyecek olsak o zaman yerdik. Rant yeseydik altımızda bilmem ne villalarımız olurdu. Biz öyle insanlar değiliz, belirli kültürleri ailelerimizden almış insanlarız. Sonradan görmelerden olmadığımız için öyle bir derdimiz yok. Ha keşke yiyebilsek, bir de o var. Barış Manço hepimizin hayatında minimum 15 yıl olmuş insan. Aile dostuyuz. Birlikte yaptığımız bir şeyi kullanmaktan bile kaçtık.
Ahmet G.: Şirket çalışanlarının alacağı kalmış, onlar bile alacaklarını tahsil etmek için Barış Manço gecesi düzenlemişler. Bu, insanın ağırına gidiyor.
Kurtalan Ekspresi genelde rötar yapan bir tren. Sizin albümleriniz de Barış’tan sonra böyle hep rötarlı çıktı. Hatta son albümün üzerinden 5 yıl geçti. Bu rötar neden?
Bahadır A.: Barış abiyi kaybetmenin verdiği bir travma olmuştu. Dolayısıyla ister istemez bir atalete girdik, şaşkın ördek gibi filan olduk. Bir de halk bizden Barış Manço’nun devamı olmamızı istiyordu. Ama biz devamı olamayız ki! Çünkü elimizde Barış yok. Onun devamı bir şey yaparsak da o biz olmuyoruz bu kez. Haliyle 2003’teki albüm iki arada bir derede kalmış bir albüm oldu. Şu an bizim 3. albümümüzü çıkarmamız gerekirdi.
Ahmet G.: Sound’umuzun ne olması gerektiğine bu albümden sonra karar verdik. Şu an albüm yapmak istesen yapacak adam yok.
Bahadır K.: Yeni bir albüme başladık. İlk parçayı cuma günü internete verdik. Hem küresel ısınmayı ilgilendiren hem de bundan sonraki karakterimizi de ortaya koyan bir parça. Çünkü sertleştirdik parçalarımızı. Gerçek çizgimizi ortaya koymak istiyoruz.
Barış Manço’nun o yumuşak melodilerinden çıkıp sertleşme eğilimine girmenizi gerektiren durumlar ne oldu?
Bahadır A.: Rock müziğinin kendi formunda bu sertlik zaten var. Biz zaten onu yaşıyorduk; ama Barış abinin sahnesinde bunu kullanamıyorduk. Sezen Cumhur’un deyişiyle o, ‘kadife sesli sanatçılar’ sınıfındaydı. Müzikte felsefeye, biraz daha rock senfoniye doğru gidiyoruz. Bizim felsefemizde çıkalım, bağıralım yok.
Ahmet G.: Albümlerdeki parçaları biz sahnede daha sert çalıyorduk ama. En sert rock grupları, en güzel yavaş parçaları yapmışlardır bugüne kadar.
Peki Cihangir hep böyle sessiz midir?
Bahadır A.: Cihangir’le arkadaş gibiyiz. Babamın işi dolayısıyla hep lojmanlarda kaldık, ikimiz bir arada büyümek zorunda kaldık. Başka kimse yoktu…
Ahmet G.: Amma arabesk yaptın ha, Küçük Emrah gibi oldu. (Gülüşmeler)
Cihangir Akkuzu: Ben onlardan daha yeni olduğum için geri planda durmayı seviyorum. Bir de müzisyen anlamında da öyle; davul çalıyorum ve grubun arkasındayım.
Ama en çok sesi çıkaran da davuldur abi. (Gülüşmeler) Barış Manço’nun misyonunu şimdi küresel ısınma konserleriyle sosyal sorumluluk projelerine taşıyorsunuz. Bu soğuk kış günü küresel ısınma nereden çıktı demez mi insanlar?
Bahadır A.: Balık hafızalıyız, geçen yaz kuraklığını unutabiliriz. Bunun yazı kışı yok, bir hafta önce başlasak yedi gün daha kazanırdık.
Ahmet G.: Küresel ısınma önce bir sıcaklık sonra buzul bir ortam getirir ama. Bizim aramızdaki sohbetlerde bunları zaten konuşuyorduk. Biz yaşayacağımız devri yaşadık, ama bizden sonraki insanların da bunları yaşamalarını istiyoruz. Şimdiki gençler ve çocuklar da bunları yaşamalı. Tarihe, kültüre, tabiata açık olsunlar. Tabiat sonsuz değil.
Bunu engellemek için neler yapıyorsunuz?
Ahmet G.: Bizde eskiden beri bu bilinç vardı zaten. Aile terbiyesinden bunu zaten öğrenmiştik. Tabakta yemek kalmaz, yiyeceğimiz kadar alırız. İsraf etmeyiz. Fatih Sultan Mehmed’in İstanbul’a vasiyetini okursanız her şeyin orada yazıldığını görürsünüz. Ben dalgıcım. Daldığım bölgelerde bir günümü denizden çöp toplamaya ayırırım. Denizde akümülatör dahil, neler bulduğumu anlatamam. Bir jeep dört arabanın pisliğini yapıyor. Kuaförlerin kapısında bekliyorlar.
Bahadır A.: Bizim konsere jeeple değil motorla gelirler. (Gülüşmeler) Geldiklerinde evlerindeki bir lambayı söndürüyorlarsa olmuştur, yapmayacaklarsa gelmesinler.
Ahmet G.: Barış yaşasaydı kesin bu konserlerin içinde olurdu. Çocukların diş fırçalamaya başlaması bile onun sayesinde oldu. Bana ‘Bir çocuğa dişini fırçalatsak, emniyet kemeri bağlatsak yeter.’ demişti.
Peki dünyayı en çok kirleten ABD. Diyelim bir ABD firması sponsor olsaydı kabul eder miydiniz?
Ahmet G.: Olaya şöyle bakıyorum: Eğer konu hayati ise yapılmalı. Biraz makyavelist bir düşünce gibi ama ortada olan konu hepimizi ilgilendiriyor. İnsanlık projesi… Ben standart popçu olsaydım ve küresel ısınma ile ilgili bir şeyler söyleseydim kim dinlerdi? Demek ki duruşumuz şimdi değerleniyor. Bugüne kadar düzgün bir adamdık zaten.
Bahadır K.: Bizim image maker’ımız yok. Duruşumuzu hayatımız boyunca kendimiz belirledik ve bu duruşumuzu da halkımız kabul ediyor.
Ahmet G.: Biz Anadolu’da hangi kapıyı çalsak o evin bir bireyi muamelesi gördük ve görüyoruz. Ama bunun öyle bir bedeli var ki, yanlış yapma şansınız yok.
Bahadır K.: İki sene önce K.Maraş’ta bir konser vermiştik. Şehri gezerken bütün esnaf bizi çaya çağırıyordu. Normalde küpeli, sakallı, ayağında büyük botları olan garip garip herifleriz. Ama bizi kabul etmişler. Her halde onlar da bir şeylerin farkına varmışlar.
Küresel ısınma konserlerinde seslendireceğiniz parçalar neye göre şekillendi?
Ahmet G.: Bizim eski parçalardan Cem Karaca’dan 8 parça var. Bu yeni şarkı ile birlikte albümde de beğendiğimiz ama istediğimiz gibi icra edemediğimiz parçaları da devreye sokacağız. 10 ilde konser vereceğiz ama bu sayı artabilir tabii. Konserde bulunan insanların duyarlı ayrılacağını düşünüyorum. Tişörtlerimizi sokakta giymeleri bile anlamlı olacaktır.
Bahadır K.: Üniversiteye girdiğinizde okulu bitirip genel müdür olmayı hayal edersiniz, ama sonra bulabildiğiniz işe fit olursunuz. Biz işte o işi bulma noktasına götürmeye çalışıyoruz insanları. Genel müdür filan aramıyoruz. Dünyayı kendi çabamızla ne kadar düzeltebiliriz ona bakmalı.
Ahmet G.: Müziği hafife almayalım. Afrika’daki açlığa en büyük yardım kampanyalarını rock grupları sağlamıştı. İnşallah öyle bir şey olur. Ben bunları şimdi bir magazin kamerasına söylesem ne kadarı televizyonda yer alır? Umurunda bile değil ki abi? Halbuki magazin eskiden ne idi? Konserlerimizi izleyip onu eleştirirdi, kız arkadaşı filan değildi ki?!
Bahadır K.: Şimdi magazin basınında kim ne kadar bacağını açtı, nasıl göbek atmış bunlar konuşuluyor. Kültürel yapımızla bağlantılı şeyler değil bunlar. Ben babamın bir kere açıp magazin programı izlediğini bilmem. Kızardı ayrıca. O babanın çocukları olarak o programları nasıl izleriz? Mühim olan halkın ne istediği değil, sizin halkı nasıl yönlendirdiğiniz. Barış’ın ölümünden sonra Sevil Demir denen bir kız ön plana çıktı. Yaptığı o kadar şey varken Barış Manço’nun isminin anılacağı kişi bu muydu yani?
Ahmet G.: Barış’ın ölümünden on sene önceki basın olsaydı, o kıza ‘Eş… sen kimsin?’ derlerdi.
‘Ne dünyamdan ne kahvemden vazgeçerim’ sloganına sahipsiniz ve sponsorunuz bir kahve firması. Sizin içecek tercihleriniz neler?
Ahmet G.: Ben kahveyi tercih ederim. Bahadır K.: Ben de kahveciyim. Cihangir K.: Hem çay hem kahve.

___________________________________________________________________________

Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı..

Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden..

Ben yapbozlarda kayboldum…