Ş.G: Senin tarzında müzik yapanlarda ağır ağabeylik durumu var. Bir süre sonra insan buna kendini kaptırıyor mu?

M.K: Ben ağır ağabey değilim.


Ş.G: "Değiştim" diye bir söylemin var.
M.K: Bu sadece benim problemim değil, Türkiye'nin problemi. Avrupa Birliği'ne değiştik diyoruz. Tabii ki ben o eski ben değilim. Müzikal anlamda değiştim. Ama yüreğim aynı. Ona da kimsenin gücü yetmez. Allah'ın verdiği bir ruhu taşıyorum ben.
Ş.G: Peki, evlenip ayrılmış biri olarak, nasıl bakıyorsun evliliğe?

M.K: Türkiye'de sanatçıların bir çoğunun evlenince genç kızlar tarafından bir daha sevilmeyeceğine inanılır. Aslında işini iyi yapıp üretiyorsan, tam tersine değer katar bence. Ben evcimen biriyim. Şu an bile evli gibiyim. Akşam olunca evime gitmeyi çok seviyorum. Annem ve oğlum var evde. Piyano çalıyorum, film izliyorum. Keşke evlenebilsem, aile kursam. Hayatımın sonuna kadar bekar kalmak, o kadınla bu kadınla anılmak asla istemiyorum. Ve asla, asla, asla nikahsız beraberlikten bir çocuk dünyaya getirmek istemiyorum.
Ş.G: Ünlü insanların en büyük sorunu, etraflarındaki o büyük kalabalığın içerisinde kendilerini yalnız hissediyor olmaları. Sende durum nasıl?
M.K: Benim o kadar çok arayanım soranım var ki, yalnız kalmayı ben seçiyorum. Sabahın dördünde beşinde bir sürü insanı arayabilirim. Başıma bir şey gelse bin tane dostum gelir yardıma. Görüyoruz sanata yıllarını vermiş bir sürü insan, yapayalnız, tek başına bir yerde kalıyor. Bence orada hata insanın kendisinde. Kendini bütün insanlardan soyutluyorsan tabii ki yalnız kalmaya mecbursun. Önce insanım ben. Bırak starlığı, sanatçılığı geçiniz. Ben sanatçılığı sahneye çıktığım zaman hissediyorum onun dışında, önce insanım. Ama sahnede yalnızım, hiç dostum yok, yalnızım. Benim iki yüzüm var. Sahneye çıkan adam farklı, buradaki adam farklı. Bu olmadığım dört yıl var ya, Mahsun Kırmızıgül?ün ne kadar yalnız olduğunu hissettim. Mahsun Kırmızıgül dört yıl yok oldu ya, işte o sanatçı dostları da yok oldu. Bak albüm çıktı ve satınca insanlar teker teker tekrar aramaya başladı. Bu yazdığım şarkı sözünde de var: Dünya denen bu alemde yalnızlığı oynuyorum, hayat denen bu oyunda mutluluğu oynuyorum. Zaman zaman oynadım mutluluğu. Babamın öldüğü gece ben televizyonda canlı yayındaydım. İnsanların bizden beklediği bir pozitiflik var.
Ş.G: Yaptıklarınla ilgili sürekli eleştiriliyorsun. Yok risotto yedin, yok bunu dedin, yok şöyle giyindin. Niye yapmayasın, izin mi alacaksın birilerinden, hesap mı vereceksin, nedir bunlar?
M.K: Önce bana iyi gelmeli yaptığım her şey. Müzikal anlamda olsun, kılık kıyafetim olsun, kimseyi ilgilendirmez. İnsanların ne yazdığı da umurumda bile değil. Ama yalan yazılan şeyler beni tabii ki etkiler, üzülüyorum o zaman. Bir de kendilerini eleştirseler, kendilerine baksalar. En son röportaj yaptığım gazetenin muhabiri şarkılarımı dinlediğinde gözyaşlarını tutamadı. Röportajı bir okudum deliye döndüm. İnanamadım. Başkalarının üzerine basarak bir yerlere gelemezsin. Ama şunu biliyorum ki, gazetelerin ne yazdığı değil, halkın neye rağbet ettiği önemlidir. Bu son röportajım. Bundan sonra çok seçici olacağım. Bir daha asla röportaj yapmama sözü verdim kendime. Adam gibi adamlarla yapacağım bu işi. Konuştuğum kadın yazarlar sadece kendilerini tatmin ediyorlar. Karşılarındaki sanatçının üzerine basıp da acaba biraz daha nasıl yazar olabilirim peşindeler.


Ş.G: Kadınlarla nasıl aran? Çok flörtün oldu mu mesela?
M.K: Şöhret olduğum ilk yıllarda evet oldu. Çünkü bir açlık vardı. Sonrasında yavaş yavaş durulmaya başladı. Çünkü daha somut, daha sade, yalın şeyler aradım. Ben hep çevremdeki insanlardan tek eşliliği görmeye alışık olduğum için, bunu tercih ediyorum. Çok fazla zıplayan bir insan değilim. Daldan dala konan bir insan değilim. Annemin bana vasiyet ettiği üç şey var. Hep der ki bana; içki, sigara ve genç bir kızın günahına girme, hayallerini çalma. Genç bir kız derken bakire olmasından bahsetmiyorum. Herhangi bir kadının günahına girme. Sevmiyorsan, ona seni seviyorum deme. Onu kötü emellerine alet etme. Biliyorsun, biz erkekler genellikle çok yalancı ve sahtekar oluruz kadını elde edinceye kadar. Çok var öyle benim arkadaşlarım arasında da. Ben o konularda hep dürüst olmuşumdur. Karşımdaki kadına hep gerçekleri söyleyip, değer vermişimdir. Bu şarkılar boşuna yazılmıyor. Değer vermiyorsan, sevmiyorsan aşk şarkısı yazamazsın. Yok böyle bir şey.
Ş.G: Bir kadında asla olamayacağın özellikler var mı?
M.K: Öyle kurallarım yok. Ama şu var ki, her kadını da sevemezsin. Var ya öyle sahtekarlık, kadının kalbi güzel olsun gerisi önemli değil. Ben bu lafa çok gülüyorum. Aşk önce gözlerle başlar diye bir deyim var ya. Çok doğru, önce gözlerle başlar. Bir insanı önce beğenmem gerekiyor. Önce fiziksel olarak beğenmem gerekiyor. Aşk sonrasında büyüyor. Onu büyütmek de insanın kendi elinde, bir günde olmuyor bu. Emek olması gerekiyor ki aşk olsun. Sonrasında tutkuya dönüşüyor. Fedakarlık istiyor. Özellikle yaşadığımız bu ortamlarda.

___________________________________________________________________________

Düşlerde yaşanır bir aşk yarattım…Düş bitti, gözlerim gerçege uyandı..

Bir aşk çizdim, senaryosu bana ait.Parçalandı düşüp gözlerimden..

Ben yapbozlarda kayboldum…