Aptal Adam - İbrahim Erkal
Çok çok ince mesele benim meselem çook
Bir akşam üstüydü onunla tanışmamız
Elini verdi eridim elimi tuttu eridim
Zor bela merhaba diye bildim
O kadar güzel o kadar güzeldiki sorma
Gözleri bahardan tatlı saçları kömür karası
Durmasımı desem bakmasımı
Hele o konuşması mest ediyordu beni
Evleri yolumun üstündeydi o muhteşem o çok şahaneydi
Onu görmek herşeye değerdiya
Dalayısıyla sık sık eve gidip gelmelerde hep bahaneydi
Seni seviyorum demek an meselesiydi
Her defasında erteledim utandım
Bu gün olmasa yarın olur olur sandım
Sana nasıl anlatayım ben çok aptal bir adamdım
Bazen caddede karşılaşır tokalaşır hal hatır sorardık
Amma o hal hatır sorardı ben aşkıyla yanardım
Sana nasıl anlatayım ben çok aptal bir adamdım

Yine bir akşam üstüydü onu gelinlikle kuaförden
Çıkarken gördüm
İçimi bir tufan sardı dünya yansa ne yazardı
İnanamadım inanamadım acele edecekı evlenecek ne vardı
Başıma taç yapmazmıydım gözüm gibi bakmazmıydım ona

Ve yine bir akşam üstüydü istemeye istemeye
O kahrolası sokaktan evime dönerken
Evlerinin önünde bir feryat bir figan
Aman allah'ım o an aklıma gelen başıma gelmişti
Hayatımın anlamı hasretim özlemim
O sevdiğim kadın o ölmüştü
Vay anasını sattığımın dünyası vay
Vay anlımın kara yazısı vay
Tarifi yok pişmanlığımın anlamıda
Artık giden gitmiş felek edeceğini etmişti
Gözümde dünyanın tüm gezellikleri bitmişti

Yahu ona bir açıla bilseydim onu herşeylerden çok
Sevdiğimi söyleye bilseydim ne olurdu artık nasıl sevdiğimi
Bilmeyecek ve ben kendimi hiç af etmeyecektim

İçme diyorsun iyi söylüyorsun biliyorum
Beni düşünüyor beni seviyorsun
Önceleri kızardın bakıyorumda şimdi sende içiyorsun
Boş ver can arkadaşım yazılan gelir başa
Çekilen tasa boşa imiş kendim ettim kendim yandım
Anlayacağın, anlayacağın ben çok aptal bir adamdım
Aptal bir adamdım

___________________________________________________________________________